่องการฆ่าคนจะต้องไม่มีความรู้สึก คนที่มีความรู้สึกเท่านั้นถึงจะถูกฆ่าและเรื่องที่สองนั้นคือภารกิจแรกของเธอในฐานะนักฆ่า ตราบใดที่รับภารกิจมาแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ต้องทำภารกิจนั้นให้สำเร็จ ไม่ว่าเป้าหมายนั้นจะเป็นใครก็ต้องฆ่าให้ตาย ถึงแม้ว่าเป้าหมายนั้นจะเป็นพ่อแม่ของตัวเองก็ตามหลังจากนั้น อาจารย์ก็ตายด้วยน˺ามือของเธอนั่นเพราะเป้าหมายของภารกิจที่เธอได้รับคืออาจารย์ของเธอเองแต่เธอไม่รู้มาก่อนว่าผู้ว่าจ้างภารกิจนั้น กลับเป็นอาจารย์ซะเองเมื่อบรรลุถึงการไร้ความรู้สึกอย่างแท้จริง จึงนับได้ว่าการฝึกฝนนั้นสิ้นสุดลงแล้วตั้งแต่นั้นมา เสี่ยวไป๋ก็ได้เดินไปตามเส้นทางของนักฆ่าที่ไร้ความปรานีโดยไม่มีความรู้สึกใด ๆโลกของเธอมีเพียงแต่การเข่นฆ่าเท่านั้นชื่อเสียงของเธอค่อย ๆ เป็นที่เลื่องลือมากขึ้น จนในที่สุดก็กลายเป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งของโลกจนกระทั่งเธอได้มาพบกับนายท่านฉินผู้ชายคนนี้ได้ทำลายโลกและสามัญสำนึกของเธอนายท่านฉินเป็นคนที่เต็มไปด้วยอารมณ์ ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะทำให้เขามีศัตรูมากมาย แต่มันก็ดึงดูดมิตรสหายมากมายมาให้เขาเช่นกันที่นายท่านฉินแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ เป็นเพราะความรู้สึกอันหนักแน่นนั้นหรือเปล่า?“พี่เสี่ยวไป๋ ยังไม่นอนอีกเหรอ?”เสี่ยวไป๋และฝาตั่วยืนอยู่ในห้องนั่งเล่นของบ้านพัก พวกเธอกำลังมองไปยังทะเลสาบที่อยู่ด้านนอกหน้าต่างอย่างไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมา แล้วจู่ ๆ ก็มีเสียงภาษาจีนแข็ง