ารู้สึกว่าเส้นเอ็นเจ็ดเส้นและเส้นเลือดแปดเส้นภายในร่างกายของเขา ไม่หลงเหลือร่องรอยของพลังลมปราณอีกต่อไปแต่กลับเป็นความรู้สึกที่ท่วมท้นราวกับมหาสมุทรแทน“ฉิน เจ้าเป็นยังไงบ้าง?”ลาร์รี่เห็นฉินเฉาหน้าซีดขาว ก็นึกว่าเขาบาดเจ็บจากการเผชิญหน้ากับคาลามา จึงรีบเข้ามาถามไถ่อาการด้วยความประหลาดใจเขายื่นมือออกไปหมายจะตบไหล่ฉินเฉา แต่ไม่คิดว่ามือข้างนั้นยังไม่ทันจะได้โดนตัวฉินเฉา ก็ถูกพลังอันมหาศาลกระแทกจนปลิวออกไปตูม!ร่างของเขากระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่ และต้นไม้ที่อยู่รอบ ๆ จนพังทลาย“เชี่ย นี่มันเรื่องอะไรกัน!”ลาร์รี่ถ่มเลือดออกมา ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้น“ท่าน…..”ฝาตั่วกังวล เธอมองหน้าฉินเฉาแต่ไม่กล้าที่จะเข้าไปสัมผัสตัว เธอเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับลาร์รี่เมื่อสักครู่นี้แล้วฉินเฉาโบกมือให้พวกเขา ก่อนจะนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นเขาต้องการสภาพแวดล้อมที่สงบและมั่นคง เพื่อเข้าสู่ขั้นกายทองคำปีศาจในชุดเกราะสีดำทั้งสองพันตนเข้ามาล้อมรอบฉินเฉาเอาไว้นี่เป็นช่วงเวลาที่สำคัญมากและห้ามไม่ให้ใครเข้ามารบกวนแม้แต่ฝาตั่วก็เข้ามาไม่ได้เช่นกันพลังลมปราณของฉินเฉาหลั่งไหลเข้ามาในร่างกายอย่างบ้าคลั่งความรู้สึกที่แปรเปลี่ยนจากแม่น˺าเล็ก ๆ กลายเป็นมหาสมุทร นี่คือช่องว่างระหว่างขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งและขั้นกายทองคำวิญญาณแรกก่อตั้งภายในร่างกายของฉินเฉาปะทุออกมาทันทีก่อนที่แสงสีทองจะปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเขาแน่นอนว่ามีเพียงผู้ฝึกตนที่
