“ท่านจอมราชันย์ มีรายงานแจ้งเข้ามาว่ามีการต่อสู้กับกองกำลังรูปปั้นหินของจักรวรรดิแมมม่อน จนถูกยึดที่มั่นในเทือกเขาเพลลากว่าหนึ่งอาทิตย์แล้ว!”ณ ปราสาทที่หรูหราที่สุดในจักรวรรดิเบลเซบับ ชายที่ดูสง่างามคนหนึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์ ในมือถือแก้วไวน์แดง สีหน้าของเขาไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ออกมาให้เห็นเลย“ไม่ได้ส่งกองกำลังปีศาจยักษ์ของข้าไปบดขยี้พวกมันหรอกหรือไง?”เบลเซบับเอ่ยถาม“ท่านจอมราชันย์ พวกมันช่างขี้ขลาด หลบซ่อนตัวอยู่ด้านหลังหุบเขาของเทือกเขาเพลลา ปีศาจยักษ์ของพวกเราจึงผ่านเข้าไปไม่ได้”“นั่นคงเป็นแผนของโซโลมอน อันธพาลตัวน้อยผู้ชาญฉลาด”เบลเซบับขยับแก้วไวน์ในมือ “งั้นเล่นกับพวกมันไปก่อน แมมม่อนเป็นสหายที่แข็งข้อและหยาบคาย ข้าจึงรอคอยที่จะได้เห็นจักรวรรดิของเขาในยามที่ต้องพ่ายแพ้ ไปบอกเหมินหลงว่าข้าต้องการเมืองหลวงของจักรวรรดิแมมม่อนภายในหนึ่งปี มิฉะนั้นก็เอาหัวของเขามาให้ข้าซะ”“ขอรับ!”นายทหารพยักหน้าและออกจากปราสาทไปเบลเซบับจิบไวน์และหันไปมองสาวงามที่นั่งข้าง ๆ“นี่คือไวน์บอร์กโดซ์ปี 82 ที่หาได้ยากในโลกมนุษย์ของเจ้าสินะ ข้าใช้ความพยายามไปมากมายเพื่อให้ได้มันมา เจ้ารู้มั้ยว่าในนรกไม่มีอะไรให้เพลิดเพลินมากนักหรอก”“ปีศาจน่าตาย เมื่อไหร่จะปล่อยให้ฉันกลับไปสักที?”ชิซินหรี่ตาและกัดฟันมองเทพปีศาจตรงหน้า“เฮ้ ดูน˺าเสียงที่เจ้าใช้พูดกับเทพจอมปีศาจเข้าสิ หากเจ้ายั่วโมโหเทพปีศาจเข้าล่ะก็ หัวเล็ก ๆ
