อนจะใช้แขนโอบก้อนหินที่หนักหนึ่งตันเอาไว้ และเริ่มพยายามออกแรงยกมันขึ้นจนใบหน้ากลายเป็นสีแดง“ย้ากกก!”ปีศาจตนนั้นส่งเสียมคำราม หางของเขาสะบัดไปมาสุดท้ายเขาก็ยกก้อนหินขนาดยักษ์ขึ้นมาจากวัชพืชบนพื้นดินได้สำเร็จถึงแม้ว่าจะยกขึ้นมาได้เพียงหนึ่งนิ้ว แต่แลนซ์ก็ดูพึงพอใจมาก“ไม่เลว เจ้าแข็งแกร่งกว่าผู้หญิงมาหน่อย ดีมาก เจ้ามีคุณสมบัติไปยืนตรงนั้นซะ”การประเมินไม่ซับซ้อนมากแต่ก็ค่อนข้างผิดปกติ เมื่อเห็นว่ามีคนยกหินขึ้นมาได้แล้ว คนอื่นก็รู้สึกกดดันขึ้นมาเล็กน้อย“คนต่อไป รามาลาห์!”“คนต่อไป ดิเดอร์รี!”“คนต่อไป ไท่เจีย!”หลังจากที่คนแรกสามารถยกหินได้สำเร็จก็มีการเรียกชื่อต่อไปเรื่อย ๆ มากกว่าสิบคน แต่มีผู้ที่ยกหินได้เพียงสามถึงสี่คนเท่านั้นแลนซ์ส่ายหัวอย่างอดไม่ได้ “พวกเจ้าเป็นผู้หญิงกันจริง ๆ โอ้ ท่านเทพปีศาจ เมื่อวานข้าเจอพวกหน้าใหม่ที่มีความสามารถ แต่วันนี้บิดากลับโชคร้าย ต้องมาเจอพวกไม่ได้เรื่องเช่นนี้”“คนต่อไป ฝาเค่อ! ฝาเค่อมาหรือเปล่า? ฮึ่ม ผู้หญิงคนนี้กลัวจนไม่กล้ามาแล้ว”“ฝาตั่ว เขาตะโกนเรียกเธอแน่ะ”ฉินเฉารีบผลักฝาตั่วออกไป“อ๊า!”และแล้วฝาตั่วก็จำได้ว่าฉินเฉาตั้งชื่อใหม่ให้เธอ“ข้า ข้าคือฝาเค่อ”เธอยกแขนเรียวขึ้นมา ก่อนจะดัดเสียงหนาพูดขึ้น“เชี่ย รูปร่างเจ้าบอบบางแบบนี้ แต่จะมาเป็นทหารงั้นเหรอ?”เมื่อแลนซ์เห็นฝาตั่วก็หัวเราะออกมา “ไอ้หนู เจ้ากลับบ้านไปดื่มนมสักสองปีก่อนเถอะ ดื่มให้แข็งแรงแล้วค่อ
