ยกลับมาอีกรอบ!”คำพูดของแลนซ์ทำให้ทหารและเหล่าปีศาจที่มาใหม่หัวเราะเยาะออกมารูปร่างของฝาตั่วนั้นผอมและดูอ่อนแอจริง ๆ“ข้า ข้าทำได้!”ฝาตั่วที่ได้ยินคำพูดของแลนซ์ ก็หน้าแดงไปทั้งหน้าแต่เธอเสียหน้าต่อหน้าท่านไม่ได้!เมื่อกลุ่มด้านหลังหัวเราะกันอยู่ ฝาตั่วจึงเดินมาหยุดที่หน้าก้อนหินยักษ์เธอยื่นแขนเรียวออกไป แต่ถึงยังไงเธอก็ไม่สามารถโอบรอบก้อนหินก้อนนี้ได้“ฮ่า ๆ ๆ ๆ”“เจ้าเด็กนี่มาซื้อซอสถั่วเหลืองหรือไง”“มันคิดว่าทหารของแต่ละครอบครัวเป็นยังไงเนี่ย?”เหล่าทหารและผู้มาใหม่ต่างพูดกันถึงเรื่องนี้“ผู้หญิงอย่างเจ้ากลับไปเย็บผ้าไป งานนี้มันไม่เหมาะสมกับเจ้าหรอก!”แลนซ์ยังคงกล่าวเยาะเย้ยฝาตั่วหน้าแดงก˹า เธอสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะก้มตัวลงเอื้อมมือทั้งสองข้างจับฐานก้อนหินยักษ์บนพื้นจากนั้นเธอก็รู้สึกว่าร่างกายของเธอเริ่มเคลื่อนไหวอย่างไม่ตั้งใจมือทั้งสองข้างสามารถยกก้อนหินหนัก ๆ ได้อย่างง่ายดายแม้ระยะที่ยกขึ้นมาจะได้แค่เพียงหนึ่งนิ้ว แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนยอมรับเหล่าทหารและผู้มาใหม่ต่างพากันเงียบกริบแลนซ์เองก็มองตาโต“ไม่เลว ๆ ไม่คิดว่าผู้ที่มีรูปร่างผอมบางอย่างเจ้าจะมีพลังถึงเพียงนี้ ดี เจ้าแข็งแรงกว่าผู้หญิงขึ้นมานิดหน่อยแล้ว เข้าไปรอในแถวนั้นซะ!”เมื่อพูดจบเขาก็กวาดตามองบัญชีรายชื่อต่อไป“คนต่อไป ฉิน!”ฉินเฉาเดินเข้าไปอยู่ด้านหน้าก้อนหินยักษ์ก้อนนั้น“โอ้ ปีศาจระดับล่าง”แลนซ์กวาดสายตามองฉินเฉา “ทุกป