บื้องหน้าควบม้าทะยานฝ่าม่านฝุ่นตลบเข้ามา นัยน์ตาของจ้าวเป่ยวั่งพลันหดเกร็งวูบ
ไพร่พลเหล่านี้แต่งกายเยี่ยงทัพชี่ตัน ทว่าแม้ส่วนใหญ่จะสวมเพียงชุดคลุมผ้าใบ ดูเผินๆ คล้ายไร้เกราะคุ้มกาย ยามควบม้าตะบึง ชายเสื้อที่สมควรปลิวไสวตามแรงลมกลับสะบัดพลิ้วเพียงเล็กน้อย
ชุดคลุมรบห่อหุ้มร่างกายศัตรูมิดชิด ทว่าเค้าโครงเสื้อผ้ากลับฟ้องความผิดปกติ เห็นได้ชัดว่าเบื้องหลังผืนผ้าซุกซ่อนยุทธภัณฑ์แข็งแกร่งเอาไว้
นัยน์ตาจ้าวเป่ยวั่งแหลมคมดุจเหยี่ยวขยับ เขาพลิกทวนยาวทหารม้าในมือ อาศัยแรงส่งจากม้าศึกพุ่งทะลวงเข้าใส่ขุนพลร่างยักษ์เบื้องหน้า พร้อมแผดเสียงตวาดก้อง “ทหารทุกนายระวัง ใต้ชุดคลุมข้าศึกมีเกราะซ่อนอยู่”
ขุนพลทัพเทียนหยวนเบื้องหน้าหาใช่ตะเกียงไร้น้ำมัน ทวนยาวที่จ้าวเป่ยวั่งพุ่งทะลวงหมายเด็ดขั้วหัวใจ ปะทะเข้ากับโล่กลมที่อีกฝ่ายยกขึ้นต้านรับไว้อย่างจัง
ทวนยาวทหารม้าในมือเขาคือศาสตราปราณระดับหนึ่ง อานุภาพทะลวงฟันเหนือชั้น อย่าว่าแต่โล่ไม้ธรรมดา ต่อให้เป็นโล่ปราณต่ำกว่าระดับสามย่อมไม่อาจต้านทาน ทว่าเมื่อกระแทกโล่กลมของอีกฝ่าย กลับไม่อาจเจาะทะลวงการป้องกันได้แม้แต่น้อย
สิ้นเสียงปะทะดังกึกก้อง แสงปราณระเบิดวาบดุจดวง