ันยังต้องเก็บเงินซื้อรถอย่างยากลำบากอยู่นะ”“โอเค ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยสักหน่อย”ฉินเฉายิ้ม “นั่งแท็กซี่ไปกันเถอะ”“นั่งแท็กซี่เหรอ? มันฟุ่มเฟือยเกินไป”ชิซินโบกมือ “เราอยู่ไม่ไกลจากถนนสายตะวันออก เดินไปกันเถอะ”“เชี่ย เดินเท้าเนี่ยนะ”ฉินเฉาไม่ได้เดินมานานแค่ไหนแล้ว ที่ผ่านมาเขาใช้ทั้งมนต์เคลื่อนย้าย ปั่นจักรยาน หรือแม้กระทั่งท่องกระบี่“ทำไมล่ะ เดินกับสาวน้อยคนนี้แล้วจะรู้สึกไม่ดีนักหรือไง?”ชิซินเหล่ตามองฉินเฉา“เปล่า เดินสิเดิน จะได้ดูวิวไปด้วย”ฉินเฉาไม่ได้คิดอะไร“แล้วไป ผู้หญิงคนนี้ใส่รองเท้าส้นสูงมา ยังไม่พูดอะไรเลย นึกว่านายจะกล้าไม่พอใจเสียอีก”ดูเหมือนชิซินจะมีความสุขมาก เธอฮัมเพลงไปด้วยระหว่างทางทั้งสองคนเดินไปตามถนนในตอนกลางคืน มองดูผู้คนและรถที่สัญจรไปมา ทันใดนั้นเองก็รู้สึกเหมือนว่าทั้งคู่กำลังออกเดทกันอยู่ทันใดนั้นชิซินก็ดึงแขนฉินเฉาเอาไว้อย่างไม่รู้ตัวฉินเฉาสบตาของเธอที่ดูเขินอายเล็กน้อย เธอหลบตาอย่างไม่เป็นธรรมชาติแล้วกล่าวว่า“นี่…วันนี้นายต้องทำหน้าที่เป็นแฟนของฉัน ในขณะที่ยังไม่หมดเวลา ฉันก็จะยังได้ครอบครองซุปเปอร์สตาร์อย่างนายไปอีกสักพัก”“ซุปเปอร์สตาร์อะไรกัน ฉันแค่ไปช่วยเพื่อนถ่ายหนัง แถมยังเป็นบทที่ตายง่ายๆ ด้วย”ฉินเฉายิ้ม“นายเชื่อเถอะว่าคนอื่นไม่คิดแบบนั้นหรอก”ในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่นั้นก็มีรถโดยสารมาจอดข้างๆ บนรถคันนั้นเปิดเพลงที่ฉินเฉาและเฉินซินร้องคู่กัน“
