นายฟังสิ เพลงนี้เป็นเพลงที่ดังมากในช่วงไม่นานมานี้ มันถูกเปิดอยู่ตามถนนหลักและในซอยเล็กๆ ฉันเคยฟังเพลงนี้มาสักพักหนึ่งแล้วแต่ไม่รู้จริงๆว่านายเป็นคนร้อง”ชิซินตบหน้าผากตัวเองด้วยความหงุดหงิด “ฉันแค่รู้สึกว่าเสียงคุ้นๆเท่านั้น น่าหดหู่จริงๆ”“ฉันถูกบังคับให้ร้องเพลงอย่างไม่มีทางเลือกต่างหาก”ฉินเฉาหยิบแว่นกันแดดออกมาจากกระเป๋ามิติมาสวมลงบนใบหน้าเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาที่ไม่จำเป็น“ฮ่าๆ ยังไงก็เถอะ ฉันมีความสุขมาก ชีวิตนี้ฉันได้ออกเดทกับซุปเปอร์สตาร์แล้ว”ชิซินปล่อยแขนฉินเฉาก่อนจะกระโดดขึ้นไปเดินตามขอบถนน“เฮ้ ระวังล้มนะ!”ฉินเฉาที่เพิ่งจะเอ่ยปากเตือนไป ก็ได้ยินเสียงชิซินร้อง เธอตกลงมาจากขอบถนน ส้นรองเท้าส้นสูงข้างซ้ายของเธอหัก“ฮึ่ม เป็นความผิดของนายนั่นแหละ จะทักทำไม! ฉันเคยเดินก่อนหน้านี้ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย!”เธอเช็ดน˺าตาออกไปเล็กน้อยแล้วหันมามองฉินเฉาซ˺าแล้วซ˺าเล่า“โอเค ฉันผิดเอง มาเถอะ ฉันจะนวดให้เธอเอง”ฉินเฉาพยุงชิซินให้เดินไปนั่งบนม้านั่งที่ป้ายรถประจำทางใกล้ๆเวลานี้รถประจำทางหยุดวิ่งแล้ว บนม้านั่งไม่มีใครอยู่ เหลือเพียงฉินเฉาและชิซินเพียงสองคนเท่านั้นฉินเฉานั่งลงบนม้านั่ง และวางขาทั้งสองข้างของชิซินไว้บนตักจากนั้นเขาก็ถอดรองเท้าส้นสูงข้างซ้ายของชิซินเบาๆ แล้วเอามือวางลงบนข้อเท้าที่บวมแดงของเธอ“โอ๊ย!”ชิซินร้องออกมา และทุบฉินเฉาทันที“นาย…นายเบาๆหน่อยสิ!”“เจ็บก็สมควรแล้ว”ปากว่าแบบ
