อง“ฉันถูกเทวทูตหลอกใช้? ฮ่าๆๆๆ ตลกแล้ว”เถียนเหย่สัมผัสปีกของตนแล้วหัวเราะออกมา “ถึงฉันจะเป็นแค่เด็กมัธยมปลาย แต่ฉันก็ไม่ได้โง่ ฉันแยกแยะได้ว่าอะไรถูกอะไรผิด ใครที่ดีกับฉัน หรือใครที่รังแกฉัน ฉันก็เห็นมันอย่างชัดเจน พวกคนที่รังแกฉันมันเป็นคนชั่วกันทั้งนั้น พวกมันสมควรตายแล้ว”“แต่นายไม่คิดบ้างหรือไงว่าพวกเขาก็เป็นเหมือนนาย ยังเป็นเพียงเด็กเท่านั้น”ฉินเฉาที่ยืนอยู่พูดออกมาอย่างขมขื่นว่า “ตอนนี้พวกเขายังไม่เข้าใจสิ่งต่างๆมากนัก คนพวกนั้นคิดว่าการรังแกนายเป็นเรื่องที่ถูกต้องแต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะต้องถึงกับเอาชีวิตกันเลย ถ้านายเป็นลูกผู้ชายนายควรจะพยายามเอาชนะพวกเขาจนได้รับความเคารพ ไม่ใช่แก้ปัญหาด้วยการเข่นฆ่า”ฉินเฉารู้สึกว่าเขากลายเป็นพระ และกำลังชักนำให้คนกลายเป็นคนดีไปซะแล้วเขาเพียงไม่อยากปล่อยให้เด็กคนนี้ถูกเทวทูตสารเลวนั่นหลอกใช้“แกจะไปเข้าใจอะไร!”เถียนเหย่คำราม เขากระพือปีกจนเกิดลมกระโชกแรงพัดพาทรายให้ลอยขึ้นไปทั่วทุกทิศ“แกเข้าใจความเจ็บปวดจากการถูกรังแกหรือเปล่า? แกเข้าใจเหรอ ว่าการที่ถูกแฟนหักหลังแล้วไปอยู่กับคนอื่นอย่างสิ้นหวังมันเป็นยังไง? แกไม่เข้าใจความเจ็บปวดของฉัน! มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ช่วยฉัน!ฉันจะต้องฆ่าพวกขยะ ฉันจะต้องทำความสะอาดโล…..”ตูม!คำพูดของเขาขาดตอนไป เพราะกำปั้นที่ห่อหุ้มไปด้วยเปลวไฟสีดำกระแทกเข้าไปที่ใบหน้าจนตัวเขากระเด็นออกไปร่างของเถียนเหย่หมุนไปมาอยู่ในอา
