กาศหลายครั้ง ก่อนตกลงมากระแทกกับทราย“ไอ้โง่นี่ ดูเหมือนว่าจะไม่ต้องสอนกันแล้ว”ฉินเฉาเหวี่ยงหมัดออกไป แล้วกล่าวว่า “คงมีแต่ต้องใช้กำปั้นเรียกสติเท่านั้น”“โอ๊ย!”เถียนเหย่รู้สึกเจ็บจากการถูกต่อยอีกครั้ง จึงอดไม่ได้ที่จะหลบ“ฉันจะฆ่าแก ไอ้ขยะ! ตายซะเถอะ!”ร่างของเขาหายไปพร้อมกับแสงสีขาว แล้วปรากฏตัวขึ้นด้านหน้าฉินเฉาทันที ในขณะเดียวกันเท้าข้างหนึ่งก็ยกขึ้นมาหมายจะถีบเข้าไปที่ไหล่ของฉินเฉาผัวะ!แต่ฉินเฉายื่นแขนออกไปรับเท้าที่พุ่งเข้ามาอย่างง่ายดายฝุ่นทรายใต้ร่างของเขาลอยขึ้นวนอยู่ในอากาศไม่หยุดเพราะพลังที่ปลดปล่อยออกมา“ตื่นสักทีสิไอ้เด็กนี่!”ฉินเฉาใช้มืออีกข้างคว้าข้อเท้าของเถียนเหย่เอาไว้ แล้วจึงยกมือขึ้นไปในอากาศและกระแทกลงไปบนทรายอีกครั้งราวกับกระสอบทรายตูม!แรงทุบของฉินเฉาทำให้เกิดพายุทรายขนาดยักษ์ขึ้นมา“ทำไม ทำไมฉันถึงเอาชนะไม่ได้!”เถียนเหย่นอนอยู่บนพื้นทรายและกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด“ฉันได้รับพลังของพระเจ้ามาแล้วแท้ๆ!”“ไอ้โง่!”ฉินเฉาใช้กำปั้นต่อยลงบนใบหน้าของเด็กคนนี้จนเลือดกำเดาไหลออกมา “นายคิดว่านายเป็นคนเดียวบนโลกที่เจ็บปวดที่สุดหรือไง?คิดถึงคนที่นายฆ่าไปสิ พ่อแม่ของเขาจะไม่เจ็บปวดเหรอ! ความเจ็บปวดที่ต้องสูญเสียลูกไปมันมากกว่านายเป็นพันเท่าหมื่นเท่า!”ตูม!เมื่อพูดจบฉินเฉาก็เหวี่ยงกำปั้นอีกครั้งจนเขาแทบจะเห็นดาว“ฉันจะปลุกนายให้ตื่นจากการล่อลวงของเทวทูตซะ ไอ้เด็กงี่เง่า!”“เด็กเวร! พล
