ังไม่ได้มีไว้ใช้เพื่อเข่นฆ่า!”เถียนเหย่ถ่มเลือดใส่หน้าฉินเฉา แล้วตะคอกใส่“พล่ามอะไรไร้สาระ!”ฉินเฉาเหวี่ยงหมัดอีกครั้ง ก่อนจะเช็ดเลือดบนหน้าออกแล้วพูดว่า“พลังมีไว้เพื่อใช้ปกป้องคนสำคัญ! คนอย่างนายมันไม่สมควรที่จะได้รับพลัง!”“ฉันต้องการจะแข็งแกร่งขึ้น ฉันก็แค่ไม่อยากโดนรังแก! ฉันแค่อยากให้เธอมองฉันใหม่อีกครั้ง…..”เถียนเหย่ร้องไห้อย่างหนักทันที“ไอ้หนู…..”ฉินเฉาจุดบุหรี่ และกล่าวกับเถียนเหย่ที่นอนอยู่บนพื้นทรายว่า“หลังจากที่นายฆ่าเด็กคนนั้นไป สายตาของเธอมีความรักหรือเคารพนายหรือไง? ที่มีคือความกลัว! เธอไม่ชอบนายแถมยังกลัวนาย! นายใช้พลังแบบนี้นายก็ไม่ได้เป็นผู้เป็นที่รักของพระเจ้าหรือผู้ไถ่บาปอะไรหรอก แต่นายเป็นสัตว์ประหลาด เจ้าโง่”“สัตว์ประหลาด…..”เถียนเหย่ยื่นมือขวาออกมาดูอย่างตั้งใจเขานึกย้อนไปถึงตอนที่อยู่ในร้านกาแฟตอนที่ขยะจางจงกลายเป็นเศษเลือดและเนื้อกระจายลงบนพื้นสายตาที่ซินซินมองเขานั้นคือความหวาดกลัว ราวกับเขาเป็นสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัว…..“ฉันกลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว…..”เถียนเหย่ล้มตัวนอนอย่างสิ้นหวัง ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน˺าตา“ฉันนี่โง่จริงๆ …..”“ไอ้หนู มานี่มา”ฉินเฉายัดบุหรี่เข้าไปในปากของเถียนเหย่ “ก็แค่ล้มลงเท่านั้นต่อไปมันจะไม่มีอะไรอีกแล้ว ฉันจะช่วยสลายพลังของนาย ทำให้นายกลายเป็นคนธรรมดาเอง”“เอาเลย…..”เถียนเหย่หยักหน้า “แต่มันคงลบความจริงที่ว่าฉันเป็นฆาตกรออกไปไม่ได