นไปได้ยังไง!”เถียนเหย่อุทาน เขาพยายามดิ้นรนแต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของฝ่ามือเพลิงได้“ดูเขาสิ”ฉินเฉาที่ยังยืนอยู่ที่เดิมพูดขึ้นมา “พลังของเขาเท่ากับขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งระดับแรก จะยังไงก็เถอะ มันน่าเหลือเชื่อที่จู่ๆ เด็กนักเรียนจะมีพลังในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งระดับแรกแบบนี้”ฉินเฉากล่าวขณะใช้ฝ่ามือเพลิงจับร่างของเถียนเหย่เอาไว้“ฉันดูความทรงจำของเขาหน่อย”หลัวเต๋อเข้าครอบครองร่างของฉินเฉา และใช้วิชาของเขารวบรวมความทรงจำของวิญญาณครึ่งเทวทูตตรงหน้า“อ๊าก!”เถียนเหย่รู้สึกเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาขดตัวก่อนกรีดร้องอย่างน่าเวทนาซ˺าแล้วซ˺าเล่า แต่ก็ไม่สามารถหยุดหลัวเต๋อไม่ให้บุกรุกเข้าไปในวิญญาณของเขาได้ในวันที่ 6 เดือนมิถุนายน ซึ่งเป็นวันที่แสนมืดมนในวันนั้นมีฝนตกหนักมากท้องฟ้าในฤดูร้อนมักจะมาพร้อมฝนที่ตกกระหน˹าลงมาอย่างฉับพลันเถียนเหย่รู้สึกรำคาญ เขาเกลียดสายฝนมากพลั่ก!เขารู้สึกเจ็บที่ใบหน้า ล้มตัวอยู่บนน˺าที่ท่วมขัง ร่างกายสั่นเล็กน้อย“แม่งเอ๊ย ไอ้สารเลว”เหล่าเด็กนักเรียนในชุดนักเรียนสีน˺าเงินก้าวมาข้างหน้า ใช้เท้าเตะน˺าท่วมขังสกปรกให้กระเด็นใส่เขาไม่หยุดเจ็บเหลือเกิน… ทำไมถึงเจ็บได้ขนาดนี้ทำไมคนพวกนี้ถึงไม่มีเหตุผล…..ทำไมซินซินถึงทิ้งเขาไป…..“ไอ้โง่! ตอนนี้หวังเข่อซินกลายเป็นแฟนของพี่ชายพวกเราไปแล้วอยู่ให้ห่างจากเธอซะ ได้ยินมั้ย?”เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่สวมรองเท้าผ้าใบสีขาวกำลัง
