อ้อ ไม่หรอก ข้ามักจะหายไปบ่อยๆ จนหม่าม๊าชินแล้ว”ฉินอี้จับแขนพ่อของเขา “ปะป๊าดีที่สุด!”เสี่ยวฉินอี้ที่ทำตัวเป็นเด็กนิสัยเสียนั้น ทำให้ฉินเฉายิ้มออกมาในขณะนั้นเอง เหล่าสาวน้อยที่เดินผ่านมาทำให้ฉินอี้ตื่นเต้นมาก“สาวสวย สาวสวย ดูสิ!”เด็กชายกล่าวและผิวปากอยู่หลายครั้งฉินเฉาอยากจะหาอะไรมาปิดหน้าตัวเอง เด็กคนนี้ ไม่มีมนุษย์คนไหนมาหยุดเขาได้แล้วในขณะที่เขากำลังกังวลอยู่นั้น เด็กผู้หญิงหลายคนก็ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นทันที“สวรรค์ ดูสิ! ว่าเขาเป็นใคร!”“ฉินเฉา! เขาคือฉินเฉา!”“ฉินเฉา เซ็นชื่อให้พวกเราที!”เห็นได้ชัดว่าสาวๆกลุ่มนี้เป็นแฟนคลับของฉินเฉา พวกเธอจำเขาได้อย่างรวดเร็วพวกเธอคลั่งขึ้นมาในทันทีและเข้ามาห้อมล้อมเขาไว้ให้เขาเซ็นชื่อให้สาวๆเหล่านี้ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป พวกเธอใช้มือเล็กๆสัมผัสตัวฉินเฉา แม้แต่ฉินอี้ที่อยู่ในอ้อมกอดก็ยังได้กำไรไปด้วย“ฉินเฉา เซ็นให้ฉันที!”เสียงตะโกนของสาวๆจำนวนมาก เรียกความสนใจจากคนอื่นๆทันทีเดิมทีเมื่อฉินเฉาออกมาข้างนอกเขามักจะสวมแว่นตากันแดด แต่วันนี้เขาเพียงออกมาเล่นกับลูกชายเท่านั้น อีกทั้งในเมืองเล็กๆใกล้เขาซูซานแห่งนี้ ไม่ควรจะดึงดูดความสนใจจากผู้คนมากนักแต่มันกลับตรงข้ามกับสิ่งที่เขาคิด มีคนจำนวนมากที่จำเขาได้เด็กสาวจำนวนมากเข้ามาห้อมล้อมเขาทันที ใช้เวลาไม่นานฉินเฉาก็โดนคนจำนวนนับไม่ถ้วนขนาบแน่นทั้งซ้ายและขวาถนนทั้งเส้นถูกปิด ยานพาหนะที่ผ่านไปผ่านมา
