สัตว์ประหลาดอาวุโสตัวสั่น อยากจะร้องออกมาก็ร้องไม่ได้ เพราะฉินเฉาผนึกสัมผัสทั้งหมดของเขาไปแล้ว แต่ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นนี้ส่งผ่านออกมาจากจิตวิญญาณทำให้รู้สึกเจ็บปวดได้อย่างไม่น่าเชื่อแก่นปีศาจของฉินอี้หมุนวนอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาเพียงไม่นานวิญญาณแรกก่อตั้งของสัตว์ประหลาดตนนี้ก็ถูกดูดเข้าไปกลายเป็นพลังปราณที่เคลื่อนไหวอยู่ภายในร่างกายอย่างต่อเนื่อง“เด็กดี แบบนี้สิถึงจะสมเป็นลูกชายของฉินเฉา”ฉินเฉารู้สึกพอใจขึ้นมา“แหวะ…..”เมื่อเห็นศพที่แห้งเหี่ยว ฉินอี้ก็ไปนั่งที่ริมฝั่งแม่น˺าและอาเจียนออกมาเสียงดัง“เด็กคนนี้ช่างอ่อนโยนจริงๆ”ฉินเฉาตะโกนบอกลูกชายเสียงดังว่า “จะสอนวิธีให้ ถ้าคิดว่ามันน่าขยะแขยงก็เผามันซะ”เมื่อพูดจบ เขาก็โยนเพลิงหยินเก้าเร้นลับจากฝ่ามือไปยังศพที่แห้งเหี่ยวเพลิงหยินเก้าเร้นลับนั้นแข็งแกร่งมาก มันเผาทำลายซากศพจนสะอาดหมดจดทันทีแต่ฉินอี้ไม่ได้หันกลับมา เขายังอาเจียนอยู่อีกพักหนึ่งท้ายที่สุดเด็กชายก็นอนอยู่ริมฝั่งแม่น˺า หายใจหอบ ใบหน้าเล็กขึ้นสีขาวซีด“เป็นอะไรไป กลัวงั้นเหรอ?”เมื่อฉินเฉาเห็นลูกชายของตน เขาก็หัวเราะเยาะออกมา“เจ้าเป็นพ่อประสาอะไร!”ฉินอี้ที่เริ่มมีแรงขึ้นมา ความไม่เกรงกลัวต่ออะไรก็กลับคืนมาอีกครั้ง “มีอย่างที่ไหนสอนลูกชายให้ฆ่าคน!”“ลูกต่างจากน้องสาวของลูก”ฉินเฉานั่งลงข้างๆฉินอี้ ใช้มือเขกศีรษะของเด็กชาย แล้วกล่าวว่า“น้องสาวของลูกสืบทอดพลังพระสูตรหัวใจเพชรและพลังเ
