ทวทูต อีกทั้งยังเป็นเด็กผู้หญิง เธอจะมีเมตตาก็ไม่เป็นไร แต่ลูกที่สืบทอดวิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับและพลังปีศาจ จะปฏิบัติต่อเพื่อนอย่างเป็นมิตรก็ย่อมได้ แต่กับศัตรู ยังไงลูกก็ต้องโหดเหี้ยมและไร้ความปรานีต่อมัน!”เมื่อพูดจบเขาก็เอามือออก แล้วดีดเข้าไปที่หัวของฉินอี้ เด็กน้อยร้องออกมาด้วยความเจ็บ“ตอนที่อยู่บนเขาซูซาน ปะป๊าได้ยินจากน้องสาวของลูกแล้ว ปืนไรเฟิลต้องใช้พาดไหล่แล้วยิง นั่นจึงจะมีประโยชน์! ยิ่งไปกว่านั้นผู้ฝึกตนต้องไม่รังแกผู้ที่อ่อนแอ แต่ต้องไปท้าทายผู้ที่แข็งแกร่ง! ลูกทำให้บิดาผู้นี้ขายหน้าจริงๆ”“ใครอยากเป็นลูกชายของเจ้ากัน! บิดาที่ไร้ความรับผิดชอบ!”คำพูดของฉินอี้ไม่ไว้หน้าใคร เขาถูหน้าผาก น˺าตาคลอพูดออกมา“ถ้าปะป๊าไร้ความรับผิดชอบ ก็คงไม่วิ่งมาหาลูกถึงเขาซูซานอันห่างไกลนี่หรอก! เจ้าเด็กเหลือขอคนนี้! รีบๆกลับขึ้นเขาซูซานไปได้แล้วปะป๊าจะกลับแล้ว”ฉินเฉาหงุดหงิดขึ้นมานิดหน่อย เมื่อลูกชายกล้าพูดกับบิดาเช่นนั้น“เฮ้ๆ ปะป๊า อย่าเป็นอย่างนี้สิ เพิ่งพูดไม่ใช่เหรอไงว่าข้าก็เป็นเลือดเนื้อของปะป๊าด้วยเหมือนกัน ปะป๊าจะทิ้งข้าไว้คนเดียวไม่ได้นะ”ใครจะรู้ว่าฉินอี้จะยิ้มแย้มแจ่มใส แล้วเข้ามากอดขาของฉินเฉาเอาไว้“เจ้าเด็กตัวแสบ ต้องการอะไร?”ฉินเฉาสามารถพูดได้ว่านิสัยนี้ก็เหมือนตัวเขาเช่นเดียวกัน ไม่กี่วินาทีที่แล้วยังโกรธอยู่ แต่วินาทีต่อมากลับยิ้มให้ เขาต้องทำตัวเป็นแบบอย่างให้เด็กคนนี้ได้เรียนร