สัตว์ประหลาดอาวุโสผู้นี้ใกล้จะก้าวข้ามระดับได้ในไม่ช้า อยู่ๆก็สัมผัสได้ว่ามีสิ่งมีชีวิตที่ล˺าค่าราวกับสมบัติเข้ามายังก้นทะเลสาบที่มืดมิดเมื่อตื่นขึ้นมาดู กลับพบว่าเป็นเด็กทารกเป็นทารกที่น่ารำคาญ และทำให้ตนต้องขายหน้าตนจึงจะต้องกินเขา ทำให้เขาได้รู้ว่าราคาที่กล้ามาทำให้ราชันย์ผู้นี้ต้องอับอายนั้นคืออะไร!“จงมัด!”ฉินอี้กลอกตามอง แล้วตะโกนว่า “สัตว์ประหลาดหัวสีเขียว เจ้ากล้ากินข้าเหรอ? เจ้ารู้หรือเปล่าว่าข้าเป็นใคร!”“เจ้าก็คือราชันย์ผู้นี้ยังไงล่ะ!” ราชันย์แห่งสัตว์ประหลาดผู้มีผมสีเขียวหัวเราะออกมา “ข้ารู้เพียงแค่ว่าอีกไม่นานเจ้าจะต้องกลายเป็นอุจจาระของข้า ราชันย์ผู้นี้!”“ข้าเหรอ! เจ้าสิที่เป็นอุจจาระ ผมของเจ้าก็คือก้อนอุจจาระ!”คำพูดของฉินอี้ไม่ไว้หน้าใคร ราชันย์แห่งสัตว์ประหลาดอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ“เด็กน้อย ปากของเจ้าช่างดุร้ายเหลือเกิน! ราชันย์ผู้นี้จะกินเจ้าแล้ว!”“เจ้ากล้าดียังไง!”เมื่อฉินอี้เห็นราชันย์แห่งสัตว์ประหลาดตั้งท่าจะพุ่งเข้ามา เขาก็รีบตะโกนออกมา “เจ้าสำนักแห่งเขาซูซาน คนผู้นั้นคืออาจารย์ของข้า!หากเจ้ากล้าแตะต้องแม้แต่เส้นผมของนายน้อยผู้นี้ เมื่ออาจารย์ของข้ารู้ล่ะก็ จะต้องมาหมุนกระดองปูของเจ้าแน่นอน!”“เขาซูซาน!”เมื่อราชันย์แห่งสัตว์ประหลาดปูได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกลังเลขึ้นมาเล็กน้อยบนเขาซูซานนั้นมีกลิ่นอายที่แข็งแกร่งมากมาย ตัวเขาเองยังต้องหลบซ่อนตัวจากที่นั่นมาหลายพ
