เจ็บปวดอย่างแน่นอนซูเฟยให้เขาหยุดพักผ่อนตลอดสองวันที่ผ่านมา เขาคิดว่าเขาควรจะไปหาลูกชายบนเขาซูซานเสียหน่อยเด็กไม่สามารถเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ ไม่อย่างนั้นแล้วหากลูกชายของเขาเห็นเขาในงานประลองหงเหมินแล้วเกิดจำบิดาผู้นี้ไม่ได้ขึ้นมา นั่นคงแย่มากเมื่อฉินเฉาคิดเรื่องนี้ก็เก็บข้าวของ เตรียมตัวไปเขาซูซานแต่ที่เขาซูซาน ฉินอี้กำลังนอนอยู่ในห้องโถงหลักอันหรูหรา เขาปิดปากเงียบไม่พูดอะไรออกมาราวกับกำลังหลีกเลี่ยงอะไรบางอย่าง“ฉินอี้ อยู่ไหน? ฉินอี้?”ซู่เหรินเฟิงที่สะพายกระบี่ตะโกนออกมาจากด้านล่างของห้องโถงใหญ่ เขาไม่ทราบว่าเด็กดื้อที่เขากำลังตามหาอยู่นั้น ตอนนี้กลับนอนอยู่บนหัวเขาแล้ว“ศิษย์หลาน!”ซู่เหรินเฟิงที่กำลังมองหาแมลงวันอยู่นั้นพลันหน้าซีดทันที สีหน้าของเขาดูแปลกไปเล็กน้อย เมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามา“ศิษย์หลานตามสบาย”แต่เดิมนั้น ตำแหน่งที่อยู่เหนือกว่าเฉินชิงขึ้นไปยังมีศิษย์พี่รอง แต่พวกเขาเสียชีวิตไปแล้ว ซู่เหรินเฟิงที่เป็นศิษย์ของศิษย์พี่นั้นจึงเรียกเฉินชิงว่าอาจารย์อาเฉินชิงนั้นดูราวกับเทพธิดา ร่างกายของเธอไม่มีกลิ่นอายของโลกใบนี้ ทำให้ซู่เหรินเฟิงไม่กล้าคิดอะไรที่ไม่จำเป็นออกมา เธอที่ยืนอยู่ตรงนั้นเหลือบมองอาจาร์ยอาเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “มีอะไร หรือฉินอี้วิ่งหนีไปอีกแล้วงั้นเหรอ?”“เป็นศิษย์หลานเองที่ไม่คอยดูแลให้ดี”ซู่เหรินเฟิงค่อนข้างหวาดกลัว“เรื่องนี้ไม่โทษเจ้า”เ