ะทำอะไรโง่ๆลงไปแล้วหลี่ฟ่านฟ่านเดินไปกลางสนามหญ้า พร้อมกับสูดหายใจเข้าลึกๆรอบตัวของเธอปรากฏกลุ่มหมอกควันสีเทาที่พุ่งตัวเข้ามา และเคลื่อนที่ไปรอบๆร่างกายของเธอไม่หยุด จากนั้นกลุ่มหมอกควันเหล่านั้นก็สลายหายไปในทันที“สกอร์ฟิลด์…..”ทันใดนั้นหลี่ฟ่านฟ่านก็ลืมตา แล้วพูดขึ้นมา“เป็นฝีมือของสกอร์ฟิลด์”“อะไรนะ?”ฉินเฉาอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ขณะที่มองไปยังหลี่ฟ่านฟ่าน“เป็นฝีมือของอัศวินแห่งความเย่อหยิ่งงั้นเหรอ? ”“ใช่… ฉันยังได้กลิ่นของความกระหาย ซึ่งเป็นกลิ่นอายของอัศวินโอลีฟ… มันไม่ใช่กลิ่นอายที่ดีเอาซะเลย…..”“หลี่ฟ่านฟ่าน เธอพาฉันไปหาพวกมันที”ฉินเฉาขบกรามแน่นด้วยความโกรธ “สกอร์ฟิลด์ ฉันไม่ได้อยากจะมีปัญหากับแก แต่แกกลับกล้ามายุ่งกับคนในครอบครัวของฉัน! คราวนี้แหละ ฉันจะทำให้แกตายแบบไม่ต้องฝัง!”“เรื่องพานายไปไม่มีปัญหาอะไรหรอก แต่นายแน่ใจนะ ว่านายจะเอาชนะสกอร์ฟิลด์ได้?”หลี่ฟ่านฟ่านถามขึ้นมาทันที“แน่นอน”ฉินเฉาสัมผัสกำไลเก้ามังกรบนข้อมือ “ฉันไม่ใช่ฉินเฉาคนเดิมที่จะโดนมันรังแกอีกต่อไปแล้ว”“ถ้านายมั่นใจอย่างนั้นก็ดี”หลี่ฟ่านฟ่านพยักหน้า แล้วกล่าวว่า “สกอร์ฟิลด์คืออัศวินแห่งความเย่อหยิ่ง ถ้านายไม่มีความมั่นใจที่จะไปเผชิญหน้ากับเขาล่ะก็ เขาจะมีพลังอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเมื่ออยู่ต่อหน้านาย ไปกันเถอะ ฉันรู้สึกว่าเขาอยู่ไม่ไกลจากที่นี่”“ฉันจะไปด้วย!”ซูจีที่กำลังกำหมัดแน่นพูดขึ้นมาถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้เธอ