นสามคนปรากฏอยู่ฉินเฉาอยู่บนหลังคาใกล้ๆกันนั้น เขามองไปยังโลลิตัวน้อยของเขาที่กำลังนั่งอยู่บนชิงช้า ในมือของเธอมีถุงมันฝรั่งทอด เธอแกว่งชิงช้าไปมาอย่างสบายใจและไร้กังวลแต่คนที่นั่งถัดจากเธอไปคือชายหนุ่มรูปงามสวมเสื้อคลุมบาทหลวงตัวยาว เขาถือไบเบิลไว้ในมือและกำลังอ่านมันด้วยความตั้งใจไม่ไกลจากตรงนั้นมีสาวสวยคนหนึ่ง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความรังเกียจ เธอกำลังเดินไปเดินมาไม่หยุด“ปีศาจน้อยที่น่ารังเกียจ ฉันเกลียดยัยเด็กปีศาจนี่ที่สุด! สกอร์ฟิลด์เมื่อไหร่เราจะส่งปีศาจตัวน้อยนี่ออกไปสักที!”“โอลีฟ ปล่อยให้ฉันอยู่อย่างสงบบ้างเถอะ เธอส่งเสียงดังแบบนี้มันทำให้ฉันเรียนไม่รู้เรื่อง!”ขณะที่กำลังพูดนั้น สกอร์ฟิลด์ก็พลิกหน้าไบเบิลเบาๆ “ยิ่งกว่านั้นเธอไม่คิดหรือไง ว่าการเพลิดเพลินไปกับแสงแดดยามบ่ายที่นี่มันเป็นเรื่องที่ดี”“บัดซบ”โอลีฟพูดออกมาอย่างไม่พอใจ “ฉันควรจะเอาเวลานี้ไปนอนกับหนุ่มหล่อต่างหากเล่า!”“อย่าปล่อยให้ความบาปของเธอมาทำให้เธอตาบอดสิ”สกอร์ฟิลด์พูดเบาๆ ว่า “ฉันไม่คิดว่าพวกเราจะต้องเป็นเพียงความบาปที่ได้รับการอภัยโทษไปตลอดชีวิต ถ้าพวกเราฟังคำสอนของพระเจ้าด้วยความเคารพอย่างสุดหัวใจ บางทีอาจมีวันที่เราจะได้กลายเป็นเทพเจ้าขึ้นมาได้”“สกอร์ฟิลด์ หยุดพูดเรื่องไร้ประโยชน์แบบนั้นได้แล้ว แล้วทำไมพวกเราถึงต้องมารวมตัวกันที่นี่ล่ะ!”ดวงตาของโอลีฟฉายชัดถึงความปรารถนา“มีเด็กอยู่ที่นี่ โอลีฟ” ดูเหมือนสกอ
