ว ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ?”ทันใดนั้นฉินอิงก็พูดกับพงหญ้าหนาทึบที่อยู่ใกล้ๆเธอ “คุณลุงมาเล่นชิงช้ากับเสี่ยวอิงมั้ย?”พงหญ้าหนาทึบขยับอยู่สองครั้ง จากนั้นชายคนหนึ่งที่สวมชุดคลุมตัวยาวของบาทหลวงก็เดินออกมาจากด้านในข้างกายของเขามีสาวสวยที่ดูมีเสน่ห์ติดตามมาด้วย“สกอร์ฟิลด์ เด็กนี่รู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ตรงนั้น”“บางครั้งเด็กก็มองอะไรกว้างไกลกว่าผู้ใหญ่”ชายผู้สวมชุดบาทหลวงแสดงความเย่อหยิ่งผ่านน˺าเสียงออกมาอย่างไม่ปิดบังเขาก้าวเท้าเดินเข้าไปอยู่ด้านหน้าของฉินอิง ใช้มือหยิบมันฝรั่งทอดถุงหนึ่งออกมาจากอก ฉีกปากถุง แล้วยื่นมันฝรั่งทอดให้ฉินอิงหนึ่งชิ้น“ขอบคุณค่ะคุณลุง”ฉินอิงที่กำลังหิวมากยื่นมือรับมันฝรั่งทอดลงท้องไป“ยังอยากกินอีกมั้ย?”สกอร์ฟิลด์หยิบถุงมันฝรั่งทอดขึ้นมา มองไปที่ฉินอิงแล้วถามขึ้นมา“อยาก…..”ฉินอิงมองไปยังถุงมันฝรั่งทอด แล้วกลืนน˺าลายลงไป“ลุงยังมีอะไรที่อร่อยกว่านี้อยู่นะ มาด้วยกันสิ แล้วเธอจะได้กิน”“แต่หม่าม๊าบอกว่าอย่าไปไหนกับคนแปลกหน้า…..”ฉินอิงกัดนิ้ว แล้วมองไปที่สกอร์ฟิลด์“ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้าสักหน่อย ฉันเป็นเพื่อนเก่าของคุณพ่อของเธอ”“ดีเลย งั้นเสี่ยวอิงจะไปกับคุณลุง แต่เสี่ยวอิงต้องไปบอกแม่เล็กก่อน เดี๋ยวแม่เล็กจะกังวล”“วางใจเถอะ ฉันบอกแม่เล็กของเธอแล้ว มาเถอะ เราไปกินของอร่อยๆกัน”สกอร์ฟิลด์อุ้มฉินอิงเอาไว้ที่อก จากนั้นเขาก็เดินออกไปข้างนอกสาวสวยที่อยู่ใกล้ๆ อดไม่ได้ที่จะเบ้ปากออกมา
