เพื่อที่จะแสดงให้เห็นว่าตนเองนั้นสามารถทิ้งผู้ชายคนนั้นได้แล้วจริงๆ ซ่างกวนหยานจึงสั่งอาหารเป็นจำนวนมาก ปล่อยให้ฉินเฉาแทบจะน˺าตาไหลออกมาบรรพบุรุษมันเถอะ บิดาผู้นี้เป็นคนเลี้ยง ส่วนเธอก็เต็มใจกินเหลือเกิน“เพื่อเป็นการฉลองที่กำจัดไอ้ลูกสำส่อนคนนั้นออกไปได้ ฉันจะกินให้มากกว่านี้อีกหน่อย คงไม่รังเกียจใช่มั้ยคะคุณฉิน”ท่าทีที่ซ่างกวนหยานยิ้มให้ฉินเฉา ทำให้เขาแทบคลั่งขึ้นมาสาวน้อยผู้นี้ผลักดันตัวเองให้กลายเป็นคนที่มีความสามารถผู้หญิงที่มักจะแสดงท่าทีกระฉับกระเฉงและดูดุร้ายเพื่อปิดบังความรู้สึกอ่อนแอภายในจิตใจของตัวเองเอาไว้ นอกจากคนที่ชอบและใส่ใจพวกเธอแล้ว จะมีใครทนพวกเธอได้อีก“เอาเลย เธอจะซื้อทั้งร้านอาหารเลยก็ได้”“ฉันไม่ได้อยากได้ร้านอาหารย่ะ ฉันแค่จะมากินข้าว”ซ่างกวนหยานเบ้ปาก “พ่อคนรวย ฉันรู้แล้วว่านายมีเงิน ไม่ต้องอวดก็ได้”“ดี งั้นเธอสั่งอาหารเลย”หลี่ฟ่านฟ่านที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้พูดอะไรออกมา เธอยังหลับตาฟังเพลงอยู่ เธอกินอะไรก็ได้อยู่แล้ว“ไม่สั่งอาหารเหรอ?”ฉินเฉาถามอย่างสุภาพ“นายสั่งเถอะ ฉันขี้เกียจ”หลี่ฟ่านฟ่านโบกมือ“ซ่างกวนหยาน เธอสั่งเลย”“วางใจได้ ฉันจะไม่เกรงใจนายแน่นอน”ซ่างกวนหยานสั่งอาหารหลายจาน ก่อนจะส่งเมนูคืนให้พนักงานเสิร์ฟ“วันนี้ต้องกินมื้อใหญ่!”ฉินเฉาไม่ได้สนใจว่าซ่างกวนหยานจะทำร้ายเขา ตราบใดที่มันทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นได้ก็เพียงพอในไม่ช้า อาหารมากมายหลายจานก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า
