มบัติพอที่จะคุยกับฉันหรอก แต่วันนี้เห็นแก่หน้าหยานหยาน ฉันจะคุยกับนายให้เอาบุญ ในเมืองนี้ยังมีคนที่นายจะไปยั่วโมโหด้วยไม่ได้และไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนที่นายจะไปตามจีบเธอได้เหมือนกัน ถ้านายยังพอมีความฉลาดอยู่บ้างก็คงพอจะรู้”“โทษที พอดีฉันโง่มาก”ฉินเฉากุมข้อมือเล็กของซ่างกวนหยาน “ฉันรู้แค่ว่าเธอเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันเลยต้องปกป้องเธอ ส่วนนาย โทษทีนะ ฉันจะสนใจว่านายเป็นใครก็ต่อเมื่อนายกินขี้เท่านั้นแหละ”“ชั้นต˹า!”โจวโฮ่วหลงโกรธจนกระทืบเท้า แต่ดูเหมือนเขาจะเป็นคนที่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ เขาสงบลงอย่างรวดเร็ว แล้วเย้ยหยันออกมา“ฉันกับนายควรเลิกเล่นกันได้แล้ว ทางที่ดีนายควรเลิกยุ่งกับหยานหยานซะ”“โจวโฮ่วหลง คุณจะพอได้หรือยัง?”ซ่างกวนหยานตัวสั่น ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอพูดขึ้นว่า“คุณกับฉันยังมีอะไรต่อกันอีก ทำไมถึงยังมายุ่งกับฉัน ไม่ใช่ว่าฉันเคยบอกให้คุณไปไกลๆแล้วหรือไง?”“หยานหยาน อย่าโกรธเลย เธอจะเข้าใจว่าฉันรักเธอขนาดไหน”เมื่อโจวโฮ่วหลงพูดจบ ทันใดนั้นก็มีชายฉกรรจ์จำนวนมาก เดินเข้ามาจากถนนข้างๆทีละคนๆ“เฮ้ สาวน้อย สวยอะไรขนาดนี้ มาสิจ๊ะ มาเล่นกับคุณลุงผู้นี้”ชายร่างผอมคล้ายเศษสายป่าน 那麻杆 มองไปยังซ่างกวนหยานด้วยดวงตาเป็นประกาย เขาอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาฉินเฉามองไปยังคนพวกนี้ แล้วเขาก็ยิ้มออกมาสหายเหล่านี้แต่ละคนล้วนเมาเหล้ากันมา โดยทั่วไปแล้วหมัดของคนปกติก็สามารถล้มพวกเขาลงได้แล้ว แต่นี