่ยังกล้าวิ่งเข้ามาลวนลามผู้หญิง“พวกนายเป็นใคร นี่กลางวันแสกๆ คิดจะทำอะไรกัน?”ซ่างกวนหยานไม่ใช่คนขี้ขลาด เธอยืนเท้าสะเอวแล้วจ้องไปยังเหล่าอันธพาล“จะทำอะไรดีล่ะ ฮี่ฮี่…..”เศษสายป่านยิ้มอย่างลามกขึ้นมาอีกครั้ง “แน่นอนว่าก็ต้องทำเรื่องที่ชอบทำกันยังไงล่ะ! มาสิสาวน้อย คุณลุงผู้นี้จะดูแลอย่างดีเอง”“สหายผู้นี้เลิกพูดจาเหลวไหลได้แล้ว”เมื่อฉินเฉาคิดจะกำจัดอันธพาล โจวโฮ่วหลงที่ยืนอยู่ ก็ยื่นมือออกไปจับมือของเศษสายป่านผู้เมามายที่กำลังยื่นมือออกไป“แม่งเอ๊ย ไอ้เวรตัวไหนมันกล้า…..”เมื่อเศษสายป่านมองไปยังโจวโฮ่วหลง เขาก็ตบหน้าผากตัวเองทันที “โอ้ พี่โจว นี่ไม่ใช่พี่โจวหรอกเหรอ! โอ้ ดูสิ แม่มันเถอะ ฉันกลับจำคุณไม่ได้! พี่โจว วันนี้พบคุณที่นี่พอดี เราไปดื่มกันสักหน่อยมั้ย?”“ไม่ล่ะ”สีหน้าของโจวโฮ่วหลงดูมีความสุข เขาพูดว่า “แต่เธอเป็นแฟนของฉัน”“โอ้ งั้นเธอก็คือพี่สะใภ้! ฉันไม่ดีเอง ฉันติดหนี้คุณให้แล้ว”เมื่อเศษสายป่านพูดขึ้น เขาก็ชักมือกลับมา รู้สึกอับอายขึ้นมาเล็กน้อย“ใครเป็นแฟนนาย!”ซ่างกวนหยานเบ้ปาก กล่าวว่า “โจวโฮ่วหลง อย่ามาฉวยโอกาสหน่อยเลย”“อย่าไปยุ่งกับพวกเขาเลย ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก พวกเรากลับบ้านกันเถอะ”ฉินเฉาขี้เกียจลดตัวลงไปเล่นกับคนพวกนี้ เขาดึงมือซ่างกวนหยานเดินออกมา“เฮ้ น้องชายผู้นี้เป็นใคร”พวกอันธพาลยืนล้อมวงฉินเฉา “อยากจะออกไป แกไม่มาขอฉันก่อนล่ะ!”
