ในไม่ช้าฉินเฉาก็เห็นซ่างกวนหยานเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า ในมือของเธอถือกาแฟแก้วหนึ่ง“ขอบคุณครับ”ท่าทีของฉินเฉาปรากฏความสุภาพออกมา เขาพยักหน้าให้ซ่างกวนหยานฉินเฉารู้สึกสดชื่นขึ้นมาที่ทำให้ซ่างกวนหยานมาบริการเขาได้“กาแฟของคุณค่ะ”ซ่างกวนหยานยังคงยิ้ม เธอก้มตัวลงส่งแก้วกาแฟให้เขาแต่ในขณะนั้นเธอก็ลื่นอย่างกะทันหัน ดูเหมือนว่ารองเท้าส้นสูงของเธอจะพลิก เธอร้องอุทานออกมา ร่างกายของเธอเสียสมดุลทันทีทันใดนั้นเองกาแฟร้อนๆก็กระเด็นออกมาจากขอบแก้วเข้ามาถึงฉินเฉา“จงกลับไป!”ฉินเฉามีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขาเอื้อมมือออกไปและเปล่งเสียง กาแฟที่กำลังจะหกก็คล้ายกับมีชีวิตขึ้นมา มันม้วนตัวกลับไปอยู่ในแก้วกาแฟที่แต่เดิมกำลังจะหกนั้น กลับมาอยู่ในตำแหน่งปกติของมันทันทีซ่างกวนหยานค่อนข้างสับสน แต่เมื่อนึกถึงทักษะต่างๆของฉินเฉาขึ้นมาได้ เธอก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อยอุตส่าห์มีโอกาสดีๆที่จะจัดการผู้ชายคนนี้ได้ทั้งที แต่ไม่คิดว่าจะถูกทำลายได้ง่ายๆแบบนี้!เกลียดนายจริงๆ!“กาแฟของนาย!”เธอวางกระแทกแก้วกาแฟลงบนโต๊ะด้านหน้าของฉินเฉา แล้วทำท่าจะเดินออกไปฉินเฉาตกใจขึ้นมา ผู้หญิงคนนี้เกิดคลั่งอะไรขึ้นมาอีก“นี่ เธอจะทำอะไร อย่าเพิ่งไปสิ!”เขาเอื้อมมือออกไปคว้าข้อมือของซ่างกวนหยานเอาไว้อย่างรวดเร็ว“ปล่อยนะ ไอ้คนบ้ากาม!”ซ่างกวนหยานตะโกนออกมาเสียงดัง ทำให้แอร์โฮสเตสและผู้โดยสารที่อยู่รอบๆหันมามองด้วยความประหล
