ับการปลุกหลี่นา ฉินเฉาและวิกนี่ก็มาถึงสนามหญ้าหลังโรงแรม“ฉินเฉา นายตัดสินใจแล้วใช่มั้ย?”วิกนี่ที่มองหน้าฉินเฉาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เอ่ยถามขึ้น“ใช่ ฉันตัดสินใจแล้ว”ฉินเฉาพยักหน้า “ฉันต้องไปเผชิญหน้ากับเรื่องนี้ แล้วเธอล่ะ ไปที่ที่อันตรายแบบนั้น ไม่กลัวบ้างหรือไง?”“ฉันไม่กลัว”วิกนี่ยิ้มขึ้นมาทันที สัมผัสหน้าอกตัวเอง แล้วพูดขึ้น “เพราะฉันไม่ได้ไปเพียงคนเดียว”ฉินเฉาเข้าใจว่าเธอพูดถึงซานน่า“ดีเลย”ฉินเฉาพยักหน้า เอื้อมมือไปรักษาบาดแผลที่แขนของวิกนี่“ขอบคุณ ฉันต้องใช้มนต์เคลื่อนย้าย”มนต์เริ่มขึ้น เพียงปลายนิ้ว ด้านหน้ามีพื้นที่ปรากฏทันใดนั้น อาคมปีศาจสีดำก็ปรากฏขึ้นบนพื้น มันมีกลิ่นอายแปลกๆ“เวทมนตร์นี่น่าสนใจเสียจริง”ฉินเฉาไม่ใช้เวทมนตร์ เขาเรียนรู้การฝึกตน แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธมัน“ก้าวออกมาจะดีกว่านะ มันอาจจะทำให้นายอึดอัด”วิกนี่เตือน“ไม่เป็นไรน่า” ฉินเฉายิ้ม “การเคลื่อนย้ายของฉันก็ไม่ได้สะดวกนัก มา พวกเราไปกันเถอะ”ในขณะที่ทั้งคู่เตรียมจะเข้าไปในอาคมปีศาจ การบิดเบือนที่แข็งแกร่งก็ถูกส่งออกมา ทันใดนั้นเองก็หายไปจากใบหน้าของทั้งคู่“เกิดอะไรขึ้น?”ฉินเฉาตกใจเล็กน้อย“ฉันไม่รู้”วิกนี่ส่ายหน้า ใบหน้าลำบากใจขึ้นมาเล็กน้อย “นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น เหมือนกับว่ามีคนตั้งใจมาขัดขวางเรา”“ใครกัน?”วิกนี่พูดขึ้นมา ทำให้ฉิงเฉาย่นหน้าผากทันที “ออกไปซะไม่อย่างนั้นแกจะไม่มีชีวิตรอดกลับไป”“ฮี่ฮ