งินที่แม่หามาอย่างยากลำบากเพื่อเป็นค่าเล่าเรียน ในยุคพวกเรา ทุกคนรู้ดีว่าเรื่องที่สำคัญที่สุดคือการลงทุนในด้านการศึกษา! เงินที่แม่หามาอย่างยากลำบาก ฉันไม่อยากเอามันมาใช้ง่ายๆ! นี่มันไม่ยุติธรรม ฉันสามารถหาเงินด้วยตัวเองได้ ทำไมถึงจะไม่ทำ ฉันยังคิดจะใช้เงินที่หามาได้เพื่อเสียค่าเทอมปีแรกอีกด้วย!หลังจากนั้น พอเข้ามหาลัยแล้ว ฉันก็ยังสามารถทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยได้!”“โอ้… เมื่อเทียบกับเธอแล้ว อยู่ๆ พี่ก็คิดว่าตัวเองด้อยค่ายังไงไม่รู้…..”ฉินเฉามองไปที่หลี่นาที่รู้จักเหตุผล ทันใดนั้นก็รู้สึกละอายตัวเขานี่มันช่างใช้ไม่ได้จริงๆ จำได้ว่าช่วงที่เรียนมหาลัยนั้น ตัวเขาเอาแต่แบมือขอเงิน เดือนหนึ่งไม่มาก แต่ก็ต้องไม่น้อยกว่าพันหยวนที่บ้านหาเงินไม่ใช่ง่ายๆ ฉินเฉาครุ่นคิด ชีวิตมหาลัยสี่ปีของเขานั้นถ้ารวมค่าเทอม ค่าที่พัก และจิปาถะ อย่างน้อยครอบครัวของเขาก็เสียเงินให้เขาไปหลายหมื่นหยวน!สำหรับหลายครอบครัวมีเงินเก็บจำนวนมาก แต่เมื่อรอจนเด็กเข้าโรงเรียน เงินที่พวกเขาเก็บสะสมมาก็ถูกสูบออกไปอย่างรวดเร็วเพื่อแลกกับความสำเร็จของบุตร ทางบ้านก็ได้แต่กัดฟันทน“ทำไมพี่ฉินเฉาพูดอย่างนั้นล่ะ!”หลี่นาเอียงหัวเล็กน้อย มองฉินเฉาอย่างไม่เข้าใจ “ตอนนี้พี่ร้ายกาจมาก เป็นบอสใหญ่ ดาราดัง คุณป้าจะต้องชื่นชมพี่มากแน่ๆ!สำหรับฉัน ถ้าเทียบกับพี่ฉินเฉาแล้ว ไม่นับว่าเป็นอะไรจริงๆ”“เมื่อเทียบกับฉันแล้ว เธอยังไปได้ไกลกว่าพี่อีก”ฉ