“หม่าม๊า…..”เมื่อฉินอี้เห็นคนคนนั้นก็พลันทำหน้าเครียดทันที“เสี่ยวอี้ เจ้าจะซนไปแล้วนะ”เฉินชิงที่ถือระฆังควบคุมพืชพันธุ์ไว้ในมือ ในรูปลักษณ์ที่สวยงามของเธอมีความเข้มงวดส่งมายังบุตรชาย “ท่านลุงซู่ของเจ้าตามหาตัวเจ้าให้วุ่น”“ท่านลุงซู่โง่เองที่ตามหาข้าไม่เจอ!”ฉินอี้ยิ้ม “หม่าม๊า เรื่องนี้ท่านจะโทษข้าไม่ได้นะ ข้าเป็นแค่เด็ก!เด็กน้อยผู้ใสซื่อ!”ฉินอี้กระโดดเข้าอ้อมแขนมารดา กอดเฉินชิงแน่นแม้ว่าฉินอี้จะฉลาด มีพลังที่แข็งแกร่ง แต่ถึงยังไงเขาก็ยังเป็นเด็กที่อายุยังไม่ถึงขวบปีดี“เจ้าเด็กคนนี้นี่ ท่านลุงซู่ตามหาเจ้าแทบบ้า แต่เจ้ากลับใช้ข้ออ้างพวกนี้มาตอบแม่อย่างงั้นเหรอ หลังจากกลับไปจะใช้กฎบ้านจัดการเจ้าให้เข็ด”“หา!”ฉินเฉาเอามือปิดก้นตัวเอง “ไม่เอานะ! ข้าไม่มีพระสูตรหัวใจเพชรปกป้องร่าง ข้าไม่อยากถูกตี! ทำไมข้าต้องรับสืบทอดวิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับ แต่เสี่ยวอิงที่เป็นผู้หญิงกลับได้สืบทอดพระสูตรหัวใจเพชรกัน!”“นั่นเพราะว่าเจ้ามันดื้อยังไงล่ะ”เฉินชิงตีก้นลูกชายของเธอ ฉินอี้เจ็บจนหน้าเบ้“หม่าม๊า ท่านไม่คิดจะปราณีบุตรชายของตนเลยหรือไง ท่านไม่ควรตีแรงอย่างนี้!”“ที่ข้าทำอย่างนี้ก็เพื่อให้เจ้าจำยังไงล่ะ”คำพูดของเฉินชิงขัดคำที่ลูกชายจะพูดทันที “และเจ้าก็เหมือนกับพ่อไม่มีผิด ชอบพูดจาเหลวไหล”“แฮ่ม เรื่องนี้ปะป๊าจะมาเทียบข้าได้ยังไง!”ฉินอี้ส่ายนิ้วน้อยๆ ของตน “บนเขาซูซานนี้ ไม่ว่าพี่สาวหรือน้องสาว ทุกคนล้วน
