เมื่อเห็นเด็กน้อยนั่งอยู่บนม้านั่งก็พลันหยุดมองเธอ“หืม? จิ้งจอกน้อย!”หนูน้อยสังเกตเห็นจิ้งจอกน้อย ทันใดนั้นก็พลันร้องออกมาด้วยท่าทางมีความสุข เธอวางของเล่นในมือ พร้อมกับปรบมือเรียกจิ้งจอกน้อย “มา มาเล่นกัน”จิ้งจอกน้อยเหมือนไม่เต็มใจ แต่เมื่อเห็นเด็กน้อยคนนี้ ไม่รู้ทำไมกลับรู้สึกคุ้นเคย อดไม่ได้ต้องกระโดดเข้าอ้อมแขนของเธอ“ฮิฮิ จิ้งจอกน้อยเด็กดี”เสี่ยวอิงพูดออกมา ในใจจิ้งจอกน้อยพูดขึ้นว่า เด็กคนนี้น่ารักจัง ไม่รู้ว่าใครกันนะ ทำไมถึงได้ให้กำเนิดเด็กที่น่ารักขนาดนี้ได้“หืม จิ้งจอกน้อย แกเป็นสัตว์อสูรเหรอ”มือน้อยๆ ของเสี่ยวอิงที่ลูบหัวจิ้งจอกน้อยได้ส่งแสงสีทองออกมาน้อยๆ “ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงได้มีพลังวิญญาณมากขนาดนี้… อืมลมปราณของวิญญาณแรกก่อตั้งไม่พอจึงไม่สามารถเปลี่ยนร่างได้?จากสายตาของฉัน ตราบเท่าที่ได้เม็ดยามนุษย์ทองคำ แกก็สามารถเปลี่ยนร่างกลับได้”คำพูดของเด็กน้อยทำให้จิ้งจอกน้อยประหลาดใจ เด็กคนนี้ ที่แท้ก็เป็นผู้ฝึกตนคนหนึ่ง?แต่ว่าดูยังไงก็ไม่เหมือน……ยังไงก็ตาม คำพูดของเธอก็ได้ย˺าเตือนจิ้งจอกน้อย เธอสามารถกลับร่างเดิมได้? แต่ว่าเม็ดยามนุษย์ทองคำเป็นอะไรพบได้หวังไม่ได้จิ้งจอกน้อยรู้สึกประหลาดใจ เด็กน้อยเสี่ยวอิงพลันมองไปที่ชิงช้าสวรรค์พร้อมกับร้องขึ้นทันที“ปะป๊ามาแล้ว!”ปะป๊า?“เล่นอะไรกันต่อ?”ซูจีมองซ้ายป่ายขวา “ถ้าหวาดเสียวไปพี่ก็ไม่กล้าเล่นอีก ช่างเสียหน้าจริงๆ”“เธอก็อย่าเล่นอะไรท
