“หึหึ คนสวย พอจะมีเวลาคุยกับฉันสักหน่อยมั้ย?”ท่าทางของฉินเฉาทำให้เอลิซ่าขัดใจ เจ้าตัวลามกนี่ หรือจะเพราะว่าเห็นแอร์โฮสเตสสวยก็เลยอยากจะไปส่งเธอถึงราชอาณาจักร?“ขอโทษด้วยค่ะ ฉันต้องดูแลผู้โดยสารคนอื่นบนเครื่องอีก ถ้าคุณผู้ชายต้องการอะไรค่อยเรียกฉันอีกที ส่วนถ้าจะคุยเล่น ฉันต้องขอโทษด้วยเพราะยังต้องทำงาน”“นี่….”ฉินเฉาพยักหน้า “ก็ได้ เธอไปทำงานเถอะ แต่ว่ายังไงฉันก็จะคอยมองเธอ”ฉินเฉาพูดจบก็หมุนตัวไปนั่งข้างเอลิซ่า และรัดเข็มขัดแอร์โฮสเตสสาวมองฉินเฉาคราหนึ่ง จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกจากห้องโดยสาร เดินเข้าห้องน˺าไปฉินเฉาเปิดใช้เนตรปีศาจ ทันใดนั้นก็เห็นควันสีดำลอยมาจากห้องน˺า จากนั้นก็ค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้เขายิ้มเยาะ หลับตา พร้อมกับถอดวิญญาณหยางออกจากร่างเมื่อฉินเฉาออกจากร่าง ก็เปล่งแสงสีทองไล่ไปยังทิศที่ควันสีดำลอยออกมาแสงสีทองที่ฉินเฉาปล่อยออกมานี้มาจากวิญญาณหยางของเขา เอลิซ่าและพวกมองไม่เห็น เอลิซ่าคิดแค่ว่าฉินเฉาคงจะเหนื่อย อาศัยตอนอยู่บนเครื่องพักผ่อน จึงคลุมผ้าห่มให้เขาอย่างไร้เสียงเธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าตอนนี้ฉินเฉาได้ห่างจากร่างของตนไปไกล จนมาถึงพื้นดินเบื้องล่างแล้วเขาไล่ตามควันสีดำนั้นไปอย่างรวดเร็ว“เคี๊ยกๆ แกคิดว่าแกจะจับฉันได้เหรอ?”ควันสีดำที่วิ่งหนีพูดออกมาพร้อมเสียงหัวเราะแปลกๆ “ฉันสามารถหนีกลับนรกได้ แต่ว่าแกไม่!”จากนั้น ควันสีดำก็มุดลงดินไป“อย่าหวังว่าจะหนีไปได้!”ฉินเฉายื่นมือออ
