กไป ใช้พลังจิตฉุดควันสีดำนั้นไว้แล้วก็จริง ควันสีดำที่มุดลงดินอยู่ๆ ก็ถูกดึงขึ้นมา ลอยมาตรงหน้าฉินเฉา“นี่เป็นไปได้ยังไง!”ปีศาจตนนั้นส่งเสียงออกมาพักๆ ร่างกายบิดเบี้ยวไม่หยุดกลายเป็นปีศาจหัวแกะ นี่เป็นร่างปีศาจที่น่าเกลียดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้“พลังจิตของแกทำไมถึงจับปีศาจอย่างฉันได้!”“เรื่องที่ฉันทำได้ยังมีอีกเยอะ ตัวอย่างเช่นสังหารแกยังไงล่ะ”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็กำมือเข้าหากันปีศาจตนนั้นสั่นไม่หยุด ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด“แกมันปีศาจ ปล่อยฉัน!”“โฮ่ น่าสนใจนี่ แกเรียกฉันว่าปีศาจ”ฉินเฉาหัวเราะ มองไปที่ปีศาจตรงหน้าแล้วถามอย่างชั่วร้าย“สารภาพมาซะดีๆ แกเป็นใคร!”“ฮ่าๆ ๆ แกจะไม่มีทางได้รู้!”ปีศาจตนนั้นกรีดร้องพร้อมกับหัวเราะ “มนุษย์น่าโง่ วิญญาณของแกจะถูกราชานรกผู้ยิ่งใหญ่ฉุดลงนรกในไม่เร็วไม่ช้านี้!”จากนั้น ร่างของมันก็เริ่มขยาย จากนั้นก็ระเบิดอย่างรุนแรงกลายเป็นขี้เถ้าไป“ชิ”ฉินเฉามองขี้เถ้าสีดำที่กำลังสลายไปอย่างช้าๆ ก็เบ้ปากอย่างไม่พอใจ “ช่างดื้อด้านสมกับเป็นปีศาจจริงๆ รู้แต่ว่าคราวนี้เป็นการลงมือของราชานรก แต่ไม่รู้ว่านี่จะเป็นกลลวงหรือเปล่า”ฉินเฉาไม่เชื่อว่าปีศาจตนนั้นจะโง่ สิ่งมีชีวิตพวกนี้มีชื่อเสียงด้านความเจ้าเล่ห์อยู่แล้วเขามองลงไปยังพื้นดินใต้ร่าง แล้วคิดว่าคงต้องไปนรกดูสักที“จิตก่อเกิด…..”ฉินเฉากลายเป็นควันสีดำ มุดลงไปยังพื้นดินใต้เท้าในพริบตา“พาฉันไปหาโรซี่!”วิญญาณของฉินเฉาพล
