ันไปยังอีกโลกในพริบตา เขาสัมผัสได้ถึงโลกอีกด้านเขารู้สึกเหมือนกลับมาอีกโลกที่กลับด้านกันฉากรอบๆ เป็นเหมือนกับตอนอยู่ที่สนามบินก่อนหน้าเพียงแค่ท้องฟ้าที่นี่เป็นสีแดง ทุกที่เต็มไปด้วยเสียงคำรามของเปลวเพลิงที่โหมกระหน˹า แผดเผาจนพื้นเป็นสีแดงปีศาจน้อยบางตนปีนป่ายอยู่ทุกที่ เห็นฉินเฉาปรากฏตัวก็พลันจ้องมาที่เขาอย่างกระหายฉินเฉาไม่สนใจปีศาจพวกนี้ แต่ปีศาจพวกนี้เหมือนไม่อยากจะปล่อยเขาไปสิ่งมีชีวิตพวกนี้เข้ามาใกล้เขาทีละน้อย“โทษที ฉันไม่มีเวลาจะเล่นเป็นเพื่อนพวกแก”ฉินเฉาชูมือขึ้นฟ้า กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ก็พลันลอยขึ้นไปจากนั้นก็กลายเป็นกระบี่ปทุมพิสุทธิ์จำนวนนับไม่ถ้วน เหมือนกับห่าฝน ตกลงมายังพื้น แทงไปยังร่างปีศาจพวกนี้ จากนั้นก็กำจัดพวกมันไปพลังของพุทธะที่แข็งแกร่ง ไม่เพียงแต่กำจัดวิญญาณร้าย แต่ยังสามารถกำจัดปีศาจได้ด้วยหลังจากปีศาจพวกนี้ตาย ประตูสีดำขนาดใหญ่ก็ปรากฏตรงหน้าเขาฉินเฉากระโดดเข้าไปโดยไม่ลังเลฉากที่ปรากฏเมื่อเข้ามาเต็มไปด้วยกางเขนที่ตรึงเหล่าปีศาจไว้นับไม่ถ้วน บ้างก็ผู้ชาย บ้างก็ผู้หญิง สีหน้าทุกตนเต็มไปด้วยความเจ็บปวดปีศาจหวาดกลัวกางเขนมาก การตรึงพวกเขาด้วยสิ่งนี้ ถือเป็นการลงโทษพวกเขาลูกตาของฉินเฉาหดแคบลงเพราะบนกางเขนที่ใหญ่ที่สุด เขาเห็นร่างของปีศาจสาวตนหนึ่งถูกตรึงอยู่“โรซี่!”ฉินเฉาพลันบินขึ้นไปทันที ต้องการช่วยโรซี่“ใครมันกล้ามายังลานประหารแห่งขุมนรกของข้า รนหาที่ตาย!”ในตอนนี้
