ได้เพียงอาหารของคนรวย! ฉันเอาชีวิตพวกมันมีอะไรผิดกัน!”“แกใช้ความเมตตาของมนุษย์ จากนั้นก็เอาชีวิตของพวกเขาไป…..”“ฉันเก่งกว่า ฉันมีสิทธิ์!”ความคิดของยายเมิ่งทำให้ฉินเฉาพูดไม่ออก“ในเมื่อแกเชื่ออย่างนั้น งั้นก็ไปอธิบายให้พวกเขาฟังเองเถอะ”ฉินเฉาที่ยืนอยู่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับเริ่มใช้วิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับสามพันภูตผีหลัวซา จากพันกลายเป็นหมื่นควันสีดำออกมาจากร่างเขา จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นซากศพที่ไม่สมบูรณ์ ล้อมยายเมิ่งและต้าเหว่ยไว้อย่างหนาแน่น“เอาหัวใจฉันคืนมา…..”“เอาตาฉันคืนมา…..”“เอาไตฉันคืนมา…..”ศพพวกนี้พากันผลักยายเมิ่งคนละนิดละหน่อย ทำให้ยายเมิ่งหวาดกลัวจนกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง เสียงกรีดร้องของเธอเหมือนจะทะลุเพดานดังขึ้นไปยังสวรรค์แต่ขณะที่ศพพวกนี้กำลังไล่ต้อนยายเมิ่งอยู่นั้น ทันใดนั้น คิ้วของฉินเฉาก็ขมวดมุ่น เขาโบกมือ สลายสามพันภูตผีหลัวซาทิ้งไปปัง!ประตูหน้าของร้านนครไร้ราตรีเปิดออก ตำรวจสาวสวย อ้ายเสี่ยวเสวี่ยได้พากลุ่มตำรวจทะลุเข้ามาข้างใน“ทุกคนอย่าขยับ ตำรวจได้ล้อมไว้หมดแล้ว!”หลังจากอ้ายเสี่ยวเสวี่ยพังประตูเข้ามา ก็เห็นศพเกลื่อนทุกที่ ทันใดนั้นก็ตกใจตำรวจทุกคนก็ตกใจเช่นกัน ตั้งแต่ที่พวกเขาปฏิบัติหน้าที่ นี่เป็นครั้งแรกที่เจอกับภาพแบบนี้ศพเต็มไปหมด แถมทุกคนยังไม่มีหัวอีก ทั้งเลือดและมันสมองกระจายเกลื่อนพื้น ตำรวจหนุ่มบางคนที่เห็นภาพนี้เข้าถึงกับอ้วกออกมาฉินเฉาที่ยืนอยู่
