่สามารถระงับได้ เธอสัมผัสถึงมันได้อย่างชัดเจนความโกรธนี้เหมือนกับมีคนกำลังรัวกลองอยู่ในหัวใจของเธอเธอรู้ว่าฉินเฉาทนไม่ได้จริงๆ เขาเป็นคนจากเส้นทางปีศาจเส้นทางที่ทำตามใจตน“ฉินเฉา…..”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยไม่รู้ว่าจะห้ามยังไงแต่ฉินเฉาไม่ตอบเธอ ในฐานะหุ่นเชิดปีศาจของเขา เธอย่อมเข้าใจความคิดของเขาดีฉินเฉาเดินเข้าไปหายายเมิ่งทีละก้าว ละก้าว“ช่วยด้วย เขาจะฆ่าฉัน!”ยายเมิ่งร้องออกมาอย่างน่าสงสาร“หยุด!”ในที่สุดตำรวจก็ทนไม่ไหว ลั่นไกในมือออกไปปัง!ลูกกระสุนแหวกอากาศออกไป กระทบเข้ากับหน้าแข้งของฉินเฉาแต่กลับส่งเสียงเหมือนเหล็กกระทบกันออกมา“อะไรกัน?”ตำรวจที่ยิงหน้าแข้งฉินเฉา ไม่คิดว่ากระสุนจะกระเด้งออกมา“หรือว่าเขาสวมเกราะกันกระสุน?”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเห็นคนกล้ายิงปืนออกไป ก็พลันโกรธจนตวาดออกมา“ใครยิง! ใครสั่งให้นายยิง!”“หัวหน้าอ้าย ถ้าไม่ยิงก็ไม่ทันเวลาน่ะสิ!”รองหัวหน้าทีมเห็นอ้ายเสี่ยวเสวี่ยและปีศาจคลั่งการฆ่าสนิทกัน ก็รู้ว่าจะปล่อยให้เธอสั่งการไม่ได้ ดังนั้นจึงโบกมือแล้วพูดว่า “ฆ่าเขาซะ มีอะไรฉันรับผิดชอบเอง!”เมื่อเขาพูดอย่างนั้น ใบหน้าของยายเมิ่งก็พลันมีรอยยิ้มขึ้นมาทันทีและตำรวจทุกนายก็พากันลั่นไกออกไปปัง ปัง!ทันใดนั้น ในห้องโถงก็เหมือนมีใครมาจุดดอกไม้ไฟทันทีฉินเฉายกศพสองศพจากพื้นมาขวางตรงหน้ากระสุนยิงเข้าใส่ร่างของศพ ยิงจนศพร่างชุ่มเลือดที่จริงแล้วถ้าฉินเฉาอยากจะทำ แค่คิดเขาก็ฆ่ายายเมิ่งได้แล้วแต่
