ปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย “หรือว่าจะเป็นสายลับของพวกรัฐบาล?”เมื่อคิดอย่างนี้ หน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนสีอย่างหนัก ถ้าเป็นสายลับ ร้านนครไร้ราตรีคงมีปัญหาแล้ว“พวกแกฆ่ามันซะ ฉันจะขึ้นไปข้างบน!”เขาทิ้งคำสั่งไว้อย่างเร่งรีบ จากนั้นก็เดินขึ้นบันไดไปเมื่อฉินเฉาเห็นเขาจากไป มุมปากของเขาก็พลันปรากฏรอยยิ้มแสยะขึ้น“โทษที ฉันไม่มีเวลาเล่นกับพวกแก ฉันยังมีเรื่องต้องไปทำ”ฉินเฉาพูด“อยากจะหนีอย่างงั้นเหรอ ถามมีดในมือพวกฉันก่อน!”กลุ่มยามพวกนั้นตอบสนองอย่างดุร้าย โจมตีเข้ามาร้ายกาจกว่าเดิมฉินเฉาส่ายหัว เขาพลันจับแขนชายคนหนึ่งไว้ จากนั้นก็ปาดมีดสั้นเฉือนเข้าที่คอของเขาหลังจากนั้น ร่างของเขาก็ราวกับเมฆล่องลอยและสายน˺าที่รินไหลเดินฝ่าเข้าไปในกลุ่มคนพวกนั้น พร้อมกับปาดมีดสั้นในมือเชือดคอคนพวกนั้นไม่หยุด ไม่นาน คนพวกนั้นก็พากันนอนจมกองเลือดฉินเฉาเช็ดคราบเลือดบนมีดสั้นออก พร้อมกับรวมร่างกับหมาปีศาจเก้าเร้นลับ ไล่ตามกลิ่นของตัวหัวหน้าไปแต่ทันทีที่เข้ามาถึงตรงบันได เหล่าอันธพาลก็สังเกตเห็นคนแปลกหน้าก็พากันตกใจ“ขอโทษด้วย ชั้นสี่เป็นส่วนของสำนักงาน สมาชิกขึ้นไปไม่ได้”อันธพาลคนหนึ่งบอกฉินเฉา“ฉันไม่ใช่สมาชิก”ฉินเฉาส่ายหัว พร้อมกับล้วงมือเข้าไปหยิบมีดสั้นที่อยู่ในกระเป๋าของตน“เครื่องแบบนี้เหมือนจะเป็นยามนะ”บางคนสายตาดีพูดออกมา“บางทีอาจเป็นเจ้าหน้าที่ป้องกัน”หลายคนพากันคาดเดา “หรือว่าเขาจะมาเรื่องงาน?”“เป็นไปไม่ได้ พวกเ
