าย ที่ตรอกแห่งหนึ่ง คุณยายก็ถืออะไรไม่รู้ขึ้นมาจากนั้นหนูก็สลบไป เมื่อหนูตื่นขึ้นมา หนูก็มาอยู่ที่นี่แล้ว…..”เสี่ยวอวี่นึกทวนความทรงจำ“หนู หนูด้วย!”“ใช่ หนูก็ถูกยายปีศาจนั่นจับมา!”เด็กสาวคนอื่นพากันแย่งพูดจนวุ่นวายทุกคนล้วนเหมือนกันกับเอลิซ่าฉินเฉากำหมัดแน่น ถึงกลับใช้ความใจดีของคนมาทำเรื่องแบบนี้!อภัยให้ไม่ได้!ฉินเฉาลูบหัวเสี่ยวอวี่ จากนั้นก็พูดว่า “เสี่ยวอวี่เด็กดี รอคุณลุงอยู่ที่นี่นะ แล้วคุณลุงจะกลับมาพาหนูออกไปจากที่นี่”“คุณลุงจะไปไหนเหรอ?”เสี่ยวอวี่ถามอย่างแปลกใจ“ฉันจะไปผดุงความยุติธรรมแทนสวรรค์”ฉินเฉาพูดจบก็ออกจากห้องไปในขณะที่เขาออกมาจากห้องก็เจอเข้ากับยามของร้านนครไร้ราตรีสิบคนคงเป็นเพราะเสียงปืนที่ดึงดูดความสนใจของพวกเขา“แกเป็นใคร!”คนที่เหมือนจะเป็นหัวหน้าถามฉินเฉาอย่างชั่วร้าย“ฉัน?”ฉินเฉามองไปที่กลุ่มคนตรงหน้าแล้วยิ้ม “ฉันก็คือคนที่จะมากำจัดพวกแกยังไงเล่า”“เจ้าโง่!”คนที่เป็นหัวหน้าหัวเราะออกมา แล้วพูดว่า “แกคิดว่าที่นี่ที่ไหนที่นี่คือนครไร้ราตรี! แกจะกำจัดพวกเราอย่างงั้นเหรอ ฉันว่าแกนี่ช่างขี้คุยจริงๆ! ทุกคนลุย ฆ่ามันซะ!”หัวหน้าโบกมือ เหล่าลูกน้องก็พากันถือมีดสปาต้าตรงเข้าใส่ฉินเฉาฉินเฉาไม่ถอย เขาใช้มีดสั้นในมือเดินลุยเข้าไปในดงพวกนั้น เสียงปะทะของมีดสั้นกับสปาต้าดังมา“เจ้าหนูนี่มีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ!”หัวหน้าเมื่อเห็นฉินเฉาเดินอยู่ในดงลูกน้องของเขาแล้วยังสบายดีอยู่ก็พลันเ
