ิ้ม “สาวน้อยนางนี้ถ้าเอาไปขายนอกเมืองคงไม่ดี เอาไปขายไนต์คลับท่าจะได้ราคาดีกว่า”“ขอฉันดูหน่อย”ชายที่เป็นหัวหน้าบนใบหน้ามีรอยแผลที่เกิดจากมีดหลายแผลถือไฟฉายขึ้นมา ยกคอเอลิซ่าขึ้น พร้อมกับส่องไฟฉายไปที่ใบหน้างดงามของเธอ“พระเจ้า ของดีจริงๆ ด้วย! แม้แต่บิดายังอยากจะยิงปืนใหญ่ใส่”“อย่าทำอะไรเหลวไหลล่ะ”ยายเมิ่งพูดด้วยใบหน้าเย็นชา “เด็กสาวชาวต่างชาติคนนี้ดูแล้วยังเด็กอยู่ ราคาจะต้องดีมากแน่ๆ! ถ้าแกกล้าทำให้สินค้าของยายแก่คนนี้เสียหาย คงรู้นะว่าต้องเจอกับอะไร”“ฮ่าๆ ฉันก็แค่พูดเล่นไปงั้นเอง”ชายคนนั้นร่างเย็นเฉียบ รีบแสร้งทำเป็นพูดเล่น “พวกเราจะเอาเธอไปส่งที่ร้านนครไร้ราตรี!”“อืม พาไปได้เลย”ยายเมิ่งพยักหน้าอย่างพอใจ “ฉันจะดูเด็กคนนี้ด้วยตัวเอง เหอเหอร้านนครไร้ราตรี มีผู้นำหลายคนที่ต้องการของแบบนี้”คนทั้งหลายพากันออกจากซอยนี้ไปด้วยท่าทางมีความสุขบนถนนไม่ห่างจากพวกเขาเท่าไหร่ ได้มีร่างของชายหัวล้านคนหนึ่งที่กางเกงเปื้อนฉี่ ได้ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆเขาพบว่าเขายังไม่ตาย ดังนั้นจึงได้ถอนหายใจยาวเขาที่กำลังจะโทรไปหาผู้จัดการเฉิน ทั้งยังพ้นจากความตาย ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?หรือว่าเรื่องนั้นจะเป็นแค่ฝัน?แต่ทำไมเขาถึงฉี่รดกางเกงล่ะ?หรือจะฝันจนฉี่แตก?ขณะที่เหมยเหรียนหยางยิ้มดูถูกตัวเองและเตรียมจะลุกขึ้นนั้น ก็พลันหันไปเห็นหน้ากากหน้าตาน่าเกลียดอยู่ด้านข้างหัวใจของเขาแทบหลุดออกจากหน้าอกใบหน้าของเขาซีดขาว เหงื