่อไหลราวกับก๊อกแตกมันไม่ใช่ความฝัน มันเป็นเรื่องจริง!ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง!ขณะที่เขากำลังกรีดร้องอยู่นั้น มือถือของเขาก็ดังขึ้นเหมยเหรียนหยางรับสายด้วยมือที่กำลังสั่น ก่อนที่จะเห็นว่าคนโทรมาคือผู้จัดการเฉิน“ฮัลโหล เฒ่าเหมย ทำไมนายยังไม่มาอีก ตอนนี้ฉันอยู่ที่ร้านนครไร้ราตรีแล้ว นายหายหัวไปไหนของนาย!”“เฒ่าเฉินเองเหรอ…พอดีฉันมีเรื่องนิดหน่อย วันนี้เลยไปไม่ได้…นายเล่นไปเลยนะ ลงเงินไว้ที่บัญชีฉันได้เลย…..”เหมยเหรียนหยางในตอนนี้จะไปมีความคิดที่จะไปร้านนครไร้ราตรีที่ไหนกัน! เขาวางสายจากผู้จัดการเฉิน พร้อมกับเดินกลับบ้านอย่างหดหู่ใจผู้จัดการเฉินพุงโตในชุดคลุมอาบน˺านั่งอยู่บนเก้าอี้ในร้านนครไร้ราตรีวางสายด้วยท่าทางไม่พอใจ“เหมยเหรียนหยางคนนี้เล่นอะไรของมัน! ตกลงกันไว้แล้วไม่มาโคตรแม่มันเถอะ!”“โอ้ คุณเฉินอย่าได้โมโหเลยค่ะ”สาวอกตู้มที่กำลังนวดเท้าให้เขาพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “วันนี้พวกเรามีของใหม่คุณภาพดีมา! ถ้าคุณเฉินสนใจสามารถลองได้”“โอ้? ของใหม่งั้นเหรอ?”หางคิ้วของผู้จัดการเฉินเลิกขึ้น “ของใหม่แบบไหน”“เป็นสาวน้อยชาวต่างชาติ! สวยมากเลยล่ะค่ะ!”สาวอกตู้มแนะนำ“ชาวต่างชาติ แถมยังเด็กอีก! ดี ดี ฉันจะลอง”“แต่ว่าคุณเฉิน ราคาของเธอไม่ถูกนะคะ…..”สาวอกตู้มพูดด้วยน˺าเสียงกระเส่า“เรื่องราคาไม่ใช่ปัญหา!”ผู้จัดการเฉินพูดในใจ ถึงยังไงเรื่องเงินก็เป็นเจ้าเหมยเหรียนหยางที่จ่ายให้ ครั้งนี้ก็เท่ากับว่าเขาเที่ยวฟรี
