เฉาตัดขาดในทันที“อ๊า!”ตอนนี้เหลือเชือกเพียงเส้นเดียวที่ยังคอยดึงร่างของเหมยเหรียนหยางอยู่เหมยเหรียนหยางในตอนนี้ไม่มีแรงพอจะกรีดร้องออกมาแล้วยิ่งกว่านั้น ยิ่งกว่านั้น เขายังได้ยินเสียงของเชือกที่ค่อยๆ ขาดทีละน้อย“ดูเหมือนว่าเชือกจะรับน˺าหนักแกไม่ไหวแล้ว”ฉินเฉานั่งลง หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบด้วยท่าทางพอใจ “ชีวิตของแกควรจะมีความสุข แต่ว่าน่าเสียดายที่แกไปยุ่งกับคนที่ไม่ควรยุ่งเข้า จึงต้องจบชีวิตลง”“ฉันไม่อยากตาย ฉันไม่อยากตาย! ช่วยฉันด้วย ฉันจะให้เงินทั้งหมดที่ฉันมี! ตราบเท่าที่ช่วยฉัน ไม่ว่านายต้องการอะไรฉันจะให้ทุกอย่าง!”เหมยเหรียนหยางในตอนนี้สติหลุดแล้ว เขาร้องออกมาเพียงเพื่อหวังว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อ“เงื่อนไขนี้น่าสนใจดี”ฉินเฉาเหมือนตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย “เอาล่ะ เห็นแก่เงินพวกนั้นฉันจะไว้ชีวิตแก”หลังจากพูดจบ เขาก็ยื่นมือออกไปคว้าเชือกที่มัดร่างเหมยเหรียนหยางไว้แต่ขณะที่ยื่นมือออกไปนี้เอง เชือกที่มัดร่างของเหมยเหรียนหยางอยู่พลันขาดผึง ร่างของเหมยเหรียนหยางพลันตกลงไปทันที จากนั้นกลางอากาศก็มีเสียงร้องโหยหวนออกมา ร่างตกลงไปอย่างรวดเร็วพริบตานี้วิญญาณของเขาเหมือนออกจากร่าง ฉี่แตกสมองเหมือนไม่สามารถรับสภาพนี้ได้ หมดสติไปกลางอากาศแต่ในตอนนี้เอง ได้มีมือมาคว้าเชือกที่รัดร่างของเขาไว้ เท้าของฉินเฉาไต่อยู่บนกำแพงตึกใกล้ๆ ร่างของเขาเหมือนกับนกตัวใหญ่ พุ่งผ่านฟ้า ตกลงมาจากดาดฟ้าสูงเขามองเหมยเหรียนห
