างกาย เธอคงจะรู้สึกอบอุ่น… สวรรค์ ทำไมฉันถึงมีความคิดแบบนี้….. ตัวเธอต้องรักพ่อของเสี่ยวอ้ายคนเดียวสิ ทำไมถึงได้มีความคิดเหลวไหลแบบนี้ออกมา!“เกรงใจอะไรกัน คนกันเอง ถ้าไม่ช่วยเธอแล้วจะให้ฉันไปช่วยใคร”ฉินเฉาพูดจบก็หยิบนามบัตรของตัวเองส่งให้ชิอิง “ชิอิง เธอรับนี่ไป พรุ่งนี้ให้ไปที่ต้าฟากรุ๊ป ฉันจะหางานใหม่ที่ดีกว่าธนาคารให้เธอเอง”ฉินเฉาคิดว่าชิอิงเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถ ดังนั้นจึงให้เธอไปที่บริษัท“ไม่”แต่ไม่คิดว่าชิอิงจะปฏิเสธความหวังดีของเขา “ฉินเฉา ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนดี แต่คุณช่วยฉันครั้งนี้ คงไม่สามารถช่วยฉันไปได้ทั้งชีวิต ฉัน ชิอิงทำงานสำเร็จลุล่วงด้วยดี ประสบความสำเร็จเป็นอันดับหนึ่งของธนาคาร ฉันไม่เชื่อว่าเหมยเหรียนหยางจะกล้าไล่ฉันออก”“กับคนแบบนั้นยากจะจัดการ…..”ฉินเฉาอยากจะแย้งชิอิง แต่เมื่อเห็นท่าทางดื้อรั้นของเธอก็กลืนคำพูดที่เหลือลงท้องไปผู้หญิงคนนี้ดื้อรั้นอย่างมาก เป็นพวกไม่ชนกำแพงไม่หันหัวกลับเมื่อเป็นอย่างนี้ ตัวเขาคงได้แต่หาวิธีอื่นเพื่อช่วยเหลือเธอ“เมื่อเป็นอย่างนี้ฉันก็จะไม่ห้าม เธอรับนามบัตรของฉันไป ถ้ามีเรื่องอะไรให้โทรหาฉัน”“อืม”ชิอิงเก็บนามบัตรไว้ในกระเป๋าของเธออย่างระวัง“ฉินเฉา ไปทานข้าวเย็นที่บ้านฉันเป็นยังไง เพื่อขอบคุณที่คุณช่วยฉันในวันนี้”ฉินเฉาหันกลับไปมององค์หญิงน้อยที่มีท่าทางโมโหอยู่อีกฝั่งแล้วยิ้มอย่างขมขื่นออกมา “ฉันก็อยากจะไปอยู่หรอก แต่เหมือนงานที่ฉ
