งเลย ทั้งหน้าและผมสีทองนี่ยิ่งทำให้น่าดูขึ้นไปอีก อายุแค่ 15 ก็มีรูปร่างขนาดนี้ชาวต่างชาตินี่ช่างโดดเด่นจริงๆ“ฉินเฉา”ฉินเฉาพ่นควันเป็นวงออกมาแล้วเอ่ยตอบ“สวัสดีฉิน ฉันชื่อเอลิซ่า!”องค์หญิงน้อยพูดภาษาจีนได้อย่างลื่นไหล พร้อมกับหันมายื่นมือเล็กๆ ที่ขาวผ่องและเรียบเนียนให้กับฉินเฉาฉินเฉาจับมือน้อยๆ ของเธอไว้ รู้สึกได้ถึงความอ่อนนุ่มและเรียบเนียน ช่างเป็นมือที่ขาวและงดงามจริงๆแต่กับสาวสวย ฉินเฉาไม่อยากตอแยด้วย ดังนั้น ท่าทางของเขาจึงดูว่างเปล่าอย่างมาก พร้อมกับปล่อยมือนั้นเบาๆ“องค์หญิง คุณอยากไปทานอาหารที่ไหน?”“เราไม่รู้ว่าจะกินอะไรดี ฉิน นายมีอะไรที่อยากกินมั้ย?”องค์หญิงน้อยใช้สายตาที่กระตือรือร้นมองมาที่ฉินเฉา“ไม่มี” ฉินเฉายักไหล่ ที่จริงแล้วเขานั้นไม่หิว แต่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี“เราเดินกันไปก่อนแล้วกัน”เอลิซ่าสนใจชายตรงหน้าอย่างมาก เหมือนต้องการขุดทุกสิ่งออกมาจากเขา ดังนั้นจึงพูดว่า “บนถนนอาจจะมีอะไรกินก็ได้”“ตามนั้น”ฉินเฉาไม่มีปัญหา ตราบเท่าที่องค์หญิงน้อยนี้ยังคงปลอดภัยตอนนี้พวกเขาเดินอยู่บนถนน สายตาของผู้คนที่ผ่านไปมาต่างพากันชื่นชมหนุ่มหล่อสาวสวยที่เดินด้วยกันผลลัพธ์นี้ทำให้องค์หญิงน้อยพอใจมาก เธอไม่ได้คิดว่าตนเหมือนกับลิงที่กำลังถูกคนรอบๆ มองอยู่“ฉิน เราอยากกินไอศกรีม…..”ฤดูนี้ออกจะร้อนเล็กน้อย องค์หญิงน้อยเดินเพียงไม่กี่ก้าวเหงื่อก็ออกแล้ว เมื่อเธอเห็นข้างทางมีไอศกรีมขายอยู่ ทันใ
