ซื่อเจิ้งคังคิดว่าวันนี้ตัวเขาต้องเสียหน้าอย่างหนัก เขาขบฟันด้วยความเกลียดชังจนปวดไปหมดตัวเขาเป็นถึงนายน้อยของตระกูลซื่อ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขากลายเป็นตัวตลก“ฉินเฉา แกคิดว่ามีอำนาจปกครองโลกสว่างและโลกมืดแล้วร้ายกาจที่สุดอย่างงั้นเหรอ?”ซื่อเจิ้งคังตัดสินใจแน่นอนแล้ว เขาคิดวิธีที่จะฆ่าฉินเฉาอย่างทรมานได้แล้วมาทำให้เขาเสียหน้าอย่างนี้ คิดว่าเขาจะยอมปล่อยไปอย่างงั้นเหรอ“โอ้? ยังมีคนที่เหนือกว่าฉันอีกอย่างงั้นเหรอ?”ฉินเฉาจงใจถามขึ้น ต่อให้เขาใช้หัวแม่เท้าคิดก็รู้ว่าซื่อเจิ้งคังนั้นคิดอะไร“แน่นอน!”ซื่อเจิ้งคังเชิดคางขึ้นแล้วพูดว่า “ข้างนอกมีคนอยู่คนหนึ่งที่เหนือกว่าแกมาก แกอย่าคิดว่าแกนั้นเหนือกว่าทุกคนในโลก! ฉันมีบางคนที่สามารถฆ่าแกได้!”“ฉันจะรอแล้วกัน นายเชิญมาได้เลย”ฉินเฉายิ้ม เห็นด้วยกับความคิดของซื่อเจิ้งคัง“ดี แกรออยู่ที่นี่แหละ”ซื่อเจิ้งคังหยิบมือถือแอปเปิลของเขาออกมา พร้อมกับต่อสายออกไปอย่างรวดเร็ว ปลายสายก็มีคนรับสาย จากนั้นก็ได้ยินซื่อเจิ้งคังพูดว่า“จินเจินเหริน วันนี้ผมอยู่ที่เมืองซู่หนาน แน่นอน ไว้เราไปกินอาหารด้วยกัน แต่ว่าตอนนี้ผมมีเรื่องนิดหน่อย อยากจะให้จินเจินเหรินช่วยได้มั้ยครับ? อืม ครับ ต้องรบกวนจินเจินเหรินแล้ว”ซื่อเจิ้งคังวางสายแล้วหัวเราะออกมา จากนั้นก็พูดกับฉินเฉาหนึ่งประโยค“แกตาย”จินเจินเหริน?ฉินเฉารู้ว่าต้องเป็นใครสักคนในพันธมิตรชิงหงแน่นอนแต่ว่าฉินเฉาอยากจะเ
