ห็น ว่าคนของพันธมิตรชิงหงนี้ ยามเมื่อเจอเขาจะทำสีหน้ายังไง“เวลาของฉันเป็นเงินเป็นทอง”ฉินเฉาจงใจพูดเหน็บแนม เขาพูดว่า “นาทีหนึ่งไม่ต˹ากว่าล้าน นายน้อยซื่อ อย่าทำให้ฉันรอนานซะล่ะ”ซื่อเจิ้งคังได้ฟังคำนี้ก็หน้าเขียวคล˺าจนซีดขาวตัวเขาเพิ่งจะดูถูกฉินเฉาที่ได้เงินเดือนแค่ 4,000 แต่ตัวเขามีเงินเดือนเป็นล้านมาตอนนี้ คำพูดของเขากลายเป็นตบเข้าหน้าตัวเอง“ไม่ต้องรีบ รออีกไม่กี่นาทีก็ถึงเวลาตายของแกแล้ว”“หึหึ นายน้อยซื่อ คุณนี่ช่างชอบคุยโตจริงๆ นะ”ฉินเฉาที่นั่งอยู่ เอาขาขึ้นมาไขว้กัน พร้อมกับมองไปที่ซื่อเจิ้งคังที่ฝั่งตรงข้ามฟางไป่ชวนและจิงลี่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ได้แต่นั่งอยู่อีกฝั่งแล้วคิดสะระตะฟางเหวินที่นั่งติดกับฉินเฉา ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข“เสี่ยวชวน ช่วยไปซื้อบะหมี่เผ็ดมาให้ฉันที เพิ่มไข่ด้วยนะ”ฉินเฉาบอกกับหลิวชวน“ครับ ครับ ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้ พี่ฉินกับคนอื่นคุยกันไปก่อนเลย”เรื่องของฉินเฉา หลิวชวนอยากจัดการด้วยเองเขาบอกปัดลูกน้องที่อาสาจะทำแทน แล้ววิ่งปรู๊ดออกไปข้างนอก“เหวินเหวิน รอสักเดี๋ยวนะ เรามากินอะไรเผ็ดๆ ที่ไม่แพงกัน”ฉินเฉาพูดกับฟางเหวินด้วยรอยยิ้ม“อืม…..”ฟางเหวินในตอนนี้เหมือนลูกแมวเชื่องๆ ที่กลิ้งตัวอยู่บนอกของฉินเฉาซื่อเจิ้งคังมองดูแล้วให้รู้สึกอิจฉายังไงก็ตาม เขาไม่สนใจ เมื่อฉินเฉาตายแล้ว เมื่อถึงตอนนั้น ฟางเหวินก็จะเป็นของเขา“เสี่ยว เสี่ยวคัง…..”จิงลี่กังวล กลัวจะหนีปัญหาไม่
