เหมือนแกจะยังไม่รู้สินะว่าคนที่แกกำลังเผชิญหน้านั้นน่ากลัวแค่ไหน”ซื่อเจิ้งคังดูถูกสมองโง่ๆ ของฉินเฉาฉินเฉาไม่สนใจเขา แต่หันไปทางจินรุ่ยเฟิง“สวัสดี ฉันชื่อ…..”“ฉันไม่สนใจจะฟังชื่อของคนที่กำลังจะตาย”จินรุ่ยเฟิงพูดอย่างเย็นชา ขณะเดียวกัน เขาก็ยกมือขวาขึ้น เล็งมาที่ฉินเฉา “เกิดชาติหน้าก็จำไว้ ว่าอย่าไปตอแยคนที่ไม่ควรไปตอแย!”จากนั้น กรงเล็บคร่ามังกรก็ตรงเข้าใส่หน้าอกของฉินเฉาจินรุ่ยเฟิงเป็นผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐาน กรงเล็บคร่ามังกรนี้สามารถป่นเนื้อคนจนแหลกได้ในสายตาของเขา ฉินเฉาไม่ต่างไปจากเนื้อบดแต่ที่ทำให้เขานึกไม่ถึงก็คือ กระบวนท่าสังหารของเขาจะถูกคว้าไว้ได้ด้วยมือที่เหมือนกับคีมเหล็ก จะดิ้นก็ดิ้นไม่หลุด“โทษที แต่ว่าฉันมีธรรมเนียมที่ต้องแนะนำตัวก่อนที่จะสู้”จินรุ่ยเฟิงดิ้นอยู่สองครั้ง แต่ก็พบว่าไม่สามารถหลุดไปจากการจับกุมของฉินเฉา จึงอดไม่ได้ให้หน้าเปลี่ยนสีคนคนนี้จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน เขาเป็นผู้ฝึกตน!“แก แกเป็นใครกัน!”“ชื่อของประมุขคนนี้ ถ้าพูดไปกลัวว่าแกจะกลัวจนตกใจตายไปซะก่อน”ฉินเฉามองไปที่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานตัวกระจ้อยร่อยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูก “ยืนไม่เปลี่ยนชื่อ นั่งไม่เปลี่ยนแซ่ ชื่อของฉันคือ ฉินเฉา”“แก แกคือฉินเฉา!”จินรุ่ยเฟิงที่อวดดีเมื่อกี้นี้พลันคุกเข่าลงกับพื้นต่อหน้าฉินเฉา“ประมุขคนนี้จำเป็นต้องหลอกแกด้วยอย่างงั้นเหรอ?”ในสายตาของฉินเฉาเต็มไปด้วยจิตสังหา
