่งเอ๊ย เจ้ายาจกนี่แม่งโคตรต˹าเลย“ใช่ เรียกเมียออกจะไม่น่าฟังจริงๆ”ฉินเฉาพยักหน้าเห็นด้วย “งั้นเรียกภรรยาแล้วกัน”“นี่ไม่ต่างกันเลย!”บนใบหน้าของซื่อเจิ้งคังปรากฏเส้นเลือดขึ้น“ฮ่าๆ ๆ อย่างงั้นเหรอ?”ฉินเฉากอดฟางเหวินแล้วพูดว่า “แต่ว่ายังไงเธอก็เป็นคนของผมจะเรียกยังไงก็ได้ เพราะอีกไม่นานยังไงก็ต้องเรียกอยู่ดี”“อะ อะไรนะ…..”มีดในมือซื่อเจิ้งคังตกลงบนจาน เขามองไปที่ฟางเหวินหลายครั้งแล้วถามว่า “เธอ เธอ…..”ฟางเหวินหน้าแดงก˹า พูดในใจว่า พี่ใหญ่ฉินคิดจะสร้างเรื่องเกินไปแล้ว… ฉัน ฉันไม่ได้คุยเรื่องรักกันเลย…..“ใช่แล้ว ไว้วันแต่งงานขอเชิญพี่ใหญ่มาร่วมด้วยนะ!”ฉินเฉาหัวเราะ “ผมต้องรบกวนพี่ใหญ่ให้มาแสดงความยินดีในงานของพวกเราด้วย”ซื่อเจิ้งคังแอบกัดฟันมองฉินเฉาที่กอดฟางเหวินอย่างดูถูก รู้สึกเหมือนดอกไม้ปักบนมูลวัวแม่งเอ๊ย หัวผักกาดดันถูกหมูป่ากินไปแล้วแต่ยังไงก็ตาม เมื่อเห็นท่าทางน่ารักของฟางเหวินที่อยู่ในอ้อมกอดของฉินเฉา เขาก็ได้แต่ข่มอารมณ์ถึงยังไงที่เขาอยากจะแต่งกับผู้หญิงคนนี้ก็เพราะสมบัติของครอบครัวเธอเมื่อถึงตอนนั้น สมบัติทุกอย่างของเธอจะตกเป็นของเขา จากนั้นเขาจะเล่นกับผู้หญิงคนนี้ให้สาสม จากนั้นก็ทิ้งไปซะ ตราบเท่าที่ได้รับทรัพย์สมบัติของตระกูลฟางมา ช่องทางการหาเงินของตระกูลซื่อก็จะขยายออกไปอีก เมื่อถึงตอนนั้น บางทีคนของพันธมิตรชิงหงอาจจะมีความสุข และยินยอมที่จะมอบวิชาเซียนบางอย่างให้กับเขาก็
