ดนี้ โชคดีจริงๆ ที่ได้รู้จักกัน เด็กเสิร์ฟ ไปไหนกันหมด เหล้าน่ะได้หรือยัง!”“มาแล้วค่ะ มาแล้ว!”เด็กเสิร์ฟที่เพิ่งวิ่งมาจากข้างนอกถือเหล้าขาวตราดาวแดงเดินเข้ามาหาฉินเฉาด้วยท่าทางรีบร้อนและสุดท้าย ด้วยความรีบร้อนบวกกับส้นสูง เมื่อเดินมาได้อีกสองก้าวก็พลันสะดุด ร่างเสียสมดุล ทำให้ขวดเหล้าลอยเข้าใส่ฉินเฉาฉินเฉายื่นมือออกไปรับขวดเหล้าหนึ่งขวดอย่างคล่องแคล่วแต่อีกขวดเขาใช้พลังจิตทำให้มันเปลี่ยนมุมเล็กน้อย ลอยเข้าไปหาซื่อเจิ้งคังแทนนายน้อยซื่อไม่ได้ยื่นมือออกไปรับเหมือนฉินเฉาเขามองขวดเหล้าที่ลอยมาอย่างช่วยไม่ได้ สุดท้ายก็ปัง ตกใส่ร่างเขาเรื่องเจ็บน่ะไม่เท่าไหร่ แต่เหล้าในขวดกลับหกใส่เสื้อผ้าที่เขาใส่นี่สิ“อาร์มานี่ของฉัน!”เขารีบถอดเสื้อที่เปียกทันที ถือไว้ในมือ ขณะที่บนหน้ามีร่องรอยความโกรธ“โอ้ กลิ่นเหล้าหึ่งเลย”ฉินเฉาเอามือปิดจมูก คำพูดของเขาทำให้ซื่อเจิ้งคังแทบบ้า“ขะ ขอโทษค่ะ…..”เด็กเสิร์ฟกลัว อาร์มานี่ตัวนี้ดูท่าแล้ว ราคาจะมากกว่า 20,000หยวน เธอชดใช้ไม่ไหวแน่….. ดังนั้น เธอจึงทำได้เพียงรีบขอโทษ ขอโทษซ˺าๆ หวังว่าจะทำให้คนคนนั้นยกโทษให้ได้ใบหน้าของซื่อเจิ้งคังเต็มไปด้วยความโกรธ และเขาไม่มีแผนที่จะปล่อยฝ่ายตรงข้ามไปแต่ฉินเฉากลับเปิดปากพูดก่อน ทำให้ซื่อเจิ้งคังต้องหุบปากไป“นี่เธอน่ะ พี่ใหญ่ของฉันเงินเดือนเป็นล้านเลยนะ เขาไม่ลดตัวลงไปเอาเรื่องกับเด็กเสิร์ฟอย่างเธอด้วยเรื่องเสื้อผ้าแค่นี้หรอก
