งฉินเฉาพูดถึงเมนู“พวกนี้ไม่เอา เธอไปเอาบะหมี่เผ็ดมาให้ฉันหนึ่งชาม! เอาชามใหญ่ๆ นะ แล้วก็เอาแบบเผ็ดๆ! ไม่เผ็ดไม่จ่ายเงิน!”“บะ บะหมี่เผ็ด…..”เด็กเสิร์ฟหน้ากระตุก แต่กลับไม่กล้าส่งเสียงออกมา เพราะว่าคนที่สั่งอาหารนี้คือประธานของพวกเขา! ผู้จัดการโรงแรมได้สั่งลงมาว่าให้บริการให้ดี ไม่อย่างนั้นโบนัสเดือนนี้จะไม่มี“ท่านคะ… คือว่าเราไม่มีบะหมี่เผ็ด… ฉัน ฉันขอแนะนำเป็นสปาเกตตีดีมั้ยคะ…..”“บะหมี่อิตาลี่อย่างงั้นเหรอ?”ฉินเฉาตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย “ได้ๆ ฉันไม่เคยกินบะหมี่อิตาลี่มาก่อน จัดมาอย่างไวเลย กระเพาะฉันร้องแล้ว!”“…..”เด็กเสิร์ฟดูท่าทางกระอักกระอ่วนเล็กน้อย“ว่าแต่เมียจ๋า เธออยากกินอะไร?”ฉินเฉาไม่ลืมฟางเหวิน หลังส่งรอยยิ้มคลุมเครือออกมา แล้วพูดว่า“เอาเป็นบะหมี่อิตาลี่เหมือนกัน แต่ฉันขอเพิ่มพริกพิเศษ”“เห็นหรือยัง! นี่แหละภรรยาฉัน!”ฉินเฉาชูนิ้วโป้งให้กับซื่อเจิ้งคัง “ต้องกินเผ็ดสิถึงจะดี! นายน้อยซื่อผมจะบอกอะไรให้นะ ที่นี่ ใครที่กินเผ็ดได้ คือคนที่ได้รับความนับถือ!”“หึหึ หึหึ…..”ซื่อเจิ้งคังเหงื่อแตก พูดในใจว่า วันนี้เจ้าหมอนี่เสียหน้าครั้งใหญ่แล้ว“ฉันขอเป็นสเต๊กเนื้อแล้วก็อาหารแนะนำอีกสักจานแล้วก็ไวน์สักขวด…..”“โอ้ เรื่องดื่มนี่ฉันถนัดเลย!”ฉินเฉาเหมือนตื่นเต้น รีบพูดขึ้นว่า “วันนี้พวกเราสองพี่น้องได้พบกัน ต้องสั่งมาสักหลายๆ ขวดหน่อย เหล้าธรรมดามันไม่มีรสชาติหรอก!มันต้องดื่มเหล้าขาวตราดาวแ
