ดงมันถึงจะสะใจ! ใครก็ได้ เด็กเสิร์ฟ ไปเอาเหล้าขาวตราดาวแดงมาให้ฉันสองขวด! ห้ามแอบดื่มเด็ดขาด จะบอกให้ ฉันดูออกว่าขวดไหนถูกเปิดหรือยังไม่เปิด!”“ค่ะ ค่ะ ค่ะ ฉันจะไปเอามาให้…..”ผู้อำนวยการฉินพูด เด็กเสิร์ฟคนนี้จะกล้าไม่รับปากได้ยังไงแต่ถึงยังไงเธอก็ยังลังเล“แต่ว่าท่านคะ… โรงแรมของเราไม่มีเหล้าขาวตราดาวแดง…..”“ไม่มีก็ไปซื้อมาสิ!”ฉินเฉาถลึงตาใส่เธอ “จริงๆ เลย ต้องให้ฉันบอกหรือไง ไม่มีก็ออกไปซื้อ สมองมีน่ะหัดคิดหน่อย โตซะเปล่า แต่ไม่มีความคิด!”“เอิ่ม ค่ะ ค่ะ ฉันจะออกไปซื้อมาเดี๋ยวนี้ค่ะ”เด็กเสิร์ฟไม่กล้าพูดมาก รีบวิ่งออกไปอย่างว่องไวซื่อเจิ้งคังที่นั่งอีกฝั่งพบว่าคนรอบๆ ต่างมองมาที่พวกเขาแปลกๆทำให้เขาต้องหลั่งเหงื่อออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาต้องเจอกับสายตาดูถูกแบบนี้!แต่เพื่อฟางเหวินเขาต้องทน!“ไม่ทราบว่าคุณฉินมีตำแหน่งสูงส่งที่ไหนครับ?”“ผมทำงานที่มหาลัย เป็นคนคอยรักษาความปลอดภัยให้คนอื่นผมเป็นหัวหน้ายาม!”ฉินเฉารู้สึกว่าถ้าบอกว่าตนเป็นผู้กำกับจะดูใหญ่เกินไป ดังนั้นจึงบอกว่าตนเป็นหัวหน้าแทน“หึหึ งานดี งานดี”ซื่อเจิ้งคังมองมาที่ฉินเฉาด้วยสายตาดูถูกฉินเฉาต้องการท่าทางอย่างนี้จากเขาอยู่แล้ว“แล้วพี่ใหญ่ทำงานที่ไหน?”“ทำงานไกลมาก”ซื่อเจิ้งคังลูบกำไลหยกบนข้อมือของตนเบาๆ แล้วพูดว่า “ก็แค่รับช่วงงานจากตระกูล ดูแลธุรกิจเล็กๆ เท่านั้นเอง”“ที่แท้พี่ใหญ่ก็เปิดร้านขายของนี่เอง!”ฉินเฉาหยิบบุหรี่ขึ้นมาสู
