ู่เสมอพูดด้วยน˺าเสียงเย็นชา “แล้วคนคนนี้ อยากจะฟื้นขึ้นมาอย่างงั้นเหรอ?”“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉัน”จากนั้นหลี่ไป๋ซานก็ตวาดออกมาเบาๆ ในห้องลับนี้ พลันมีแสงของเทียนเป็นแถวลุกโชนขึ้นเทียนพวกนี้มีอยู่ด้วยกันถึง 36,000 เล่ม การลุกไหม้ของพวกมันทำให้อุณหภูมิในห้องลับแห่งนี้เพิ่มสูงขึ้น จนแทบจะย่างซากศพนั้นแต่ว่าหลี่ไป๋ซานไม่สนใจ เขาเปิดกระป๋องสไปร์ทขึ้นดื่มช้าๆ“เพราะว่าฉันต้องการให้เขามีชีวิต เขาก็ต้องมีชีวิต ไม่มีใครที่จะหลุดพ้นไปจากความต้องการของฉันได้”เมื่อชีได้ฟังคำพูดของเขา สายตาของเธอก็เผยความรังเกียจออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบังหลี่ไป๋ซานหยุดคุย เขาเปิดปากร่ายคาถาที่มีความซับซ้อนออกมาในตอนนี้เอง กลุ่มสมบัติห้าธาตุก็พากันเปล่งแสงตามการทำมุทราของหลี่ไป๋ซาน แสงทั้งห้าสีก็ค่อยๆ มารวมกันตรงแก่นของราชาผีดิบร่างของศพสั่นไหวในห้องลับแห่งนี้พลันมีลมเย็นๆ พัดมาเทียนทั้ง 36,000 เล่ม ถูกกวาดระเนระนาด พริบตา ก็เหลือเพียงการเผาไหม้อ่อนๆ“อ๊ากกก!”เสียงคำรามที่เศร้าสร้อยและเสียดแทงดังออกมาจากตรงกลางห้องลับแห่งนี้แสงทุกสีถูกทำลายโดยสมบูรณ์แต่ซากศพที่ตายมานานแล้วอยู่ๆ ก็พลันลืมตาขึ้น“ฉัน นี่ฉันอยู่ที่ไหน…..”ศพตนนั้นเปิดปากพูดขึ้นด้วยอาการสับสน“ยินดีด้วยกับการคืนชีพ”หลี่ไป๋ซานถือสไปร์ทไปหาศพตนนั้น “เพื่อเป็นการฉลอง ดื่มนี่หน่อยมั้ย?”“คืนชีพ?”ศพตนนั้นพึมพำ “ใช่แล้ว ฉันคิดว่า… ฉัน ฉันตายไปแล้ว”เขายกแขนขึ้น มอ