ืนอยู่ที่หน้าทางเข้าซอย พร้อมกับมองไปรอบๆที่นี่สงบเงียบอย่างมาก เหมาะที่จะใช้เป็นที่คุย“หานปิง ตอนนี้เธออยู่ไหน ทำอะไรอยู่ ฉัน ฉินเฉาขออัญเชิญเธอได้โปรดรีบปรากฏตัวเดี๋ยวนี้ด้วย!”การจะอัญเชิญปีศาจ จำเป็นต้องเรียกชื่อพวกเธอแล้วก็จริง หลังจากตะโกนออกไป ฉินเฉาก็รู้สึกว่าอากาศรอบๆ เริ่มสั่นไหวเล็กน้อยจากนั้นก็มีสาวน้อยพันผ้าเช็ดตัวปรากฏตรงหน้าเขาสาวน้อยนางนี้มีผมสีน˺าฟ้าสว่างที่เปียกปอน พร้อมกับมีหยดน˺าที่กำลังหยดลงมา“โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย คุณลุง ผู้อื่นกำลังอาบน˺าอยู่ เรียกหาผู้อื่นทำอะไร?”หานปิงพูดจบก็ส่ายหัว ผมที่เปียกปอนกลายเป็นแห้งและเรียบลื่นขณะเดียวกัน ผ้าเช็ดตัวของเธอก็หายไป กลายเป็นชุดกระโปรงยาวในพริบตา“ยังไม่แห้งเหรอ พอดีฉันมีเรื่องอยากจะถามเธอ”ฉินเฉาฉวยโอกาสพูดจาหยอกล้อเธอ“โอ้ คุณลุงเดี๋ยวนี้ร้ายกาจแล้ว ถึงกับกล้าหยอกล้อผู้อื่นก่อน”หานปิงเอียงหัว ยิ้มมองมาที่ฉินเฉา “มีอะไรเหรอ หรือว่าไม่ได้เจอหลายวันเลยคิดถึงผู้อื่น?”“เรื่องคิดถึงเธอนั้นไม่กล้า พอดีฉันมีเรื่องอยากจะถามเธอหน่อย”ฉินเฉาพูด“โอ้ แต่ว่าผู้อื่นไม่ใช่ไป่ตู้ ไม่ได้มีไว้ตอบคำถาม”หานปิงส่ายหัวพูด“เธอต้องการอะไร?”“ก็ต้องวิญญาณคุณลุงอยู่แล้ว…..”มือของหานปิงวาดวงกลมตรงหน้าฉินเฉา“นั่นเป็นไปไม่ได้”ฉินเฉาหัวเราะเยาะ “งั้นเธอกลับไปเถอะ ฉันไม่ถามแล้ว”“ทำธุรกิจไม่คิดจะต่อรองบ้างเหรอ”หานปิงจับมือฉินเฉาพร้อมกับทำท่าทางยั่วยวน แล้วพูดว่า