“ให้และรับ แบบนี้ถึงจะน่าสนใจ!”เธอพูดจบก็ชูนิ้วขึ้น พร้อมกับส่ายไปมาตรงหน้า “ถ้าให้ฉันเดา คุณลุงจะต้องมีปัญหาอะไรแน่ๆ ถึงได้มองหาฉัน”“ไม่อย่างนั้นฉันจะเรียกเธอมาเล่นไพ่ด้วยกันหรือไง?”“เล่นไพ่? ต้องถอดเสื้อผ้ามั้ย?”หานปิงเลิกคิ้วฉินเฉาถลึงตาใส่เธอ “หยุดเล่นซะที”“คุณลุงนี่น่าเบื่อจริงๆ”หานปิงหัวเราะออกมา “แต่ว่าผู้อื่นชอบที่คุณลุงเป็นอย่างนี้”“พูดออกมาได้แล้ว”เมื่อเห็นสีหน้าเย็นชาของฉินเฉา หานปิงก็บุ้ยปาก แล้วพูดว่า “ก็ได้ผู้อื่นไม่เล่นแล้วก็ได้ แต่ว่าคุณลุงต้องติดหนี้ฉันครั้งหนึ่งนะ คุณมีอะไรก็ถามมา วันนี้ผู้อื่นอารมณ์ดี จะบอกสิ่งที่คุณลุงอยากรู้เอง”“แอสทารอธคือใคร?”“โอ้ นั่นคือผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง”หานปิงร้องออกมาอย่างตกใจ “หรือว่าคุณลุงไปตอแยเธอเข้า?”“ถ้าฉันรู้ ฉันคงไม่ถามเธอหรอก”“เอาล่ะ เอาล่ะ ผู้อื่นชักจะคอแห้งแล้วสิ”หานปิงพูดจบก็ขยับมือเล็กน้อย จากนั้นรูทเบียร์กระป๋องหนึ่งก็โผล่ออกมาบนมือของเธอ เธอยิ้มพร้อมกับถามว่า “คุณลุงจะดื่มด้วยมั้ย?”“ไม่ดื่ม รีบพูดมาเร็วๆ”“ก็ได้ ฉันจะบอกเรื่องของเธอ แต่ว่าคุณลุงต้องจำไว้นะว่าคุณลุงติดหนี้ฉันครั้งหนึ่ง!”
